Bob †

10439470 920228281334788 7362462509155784971 nTja, onze Bob, wat moeten we daar nou over zeggen. De kleine brokkenpiloot kwam in augustus 2014 in de opvang met een verbrijzeld voetje, hoe het gebeurt is zal altijd een raadsel blijven. Het stond in elk geval als een paal boven water dat Bob veel pijn gehad moet hebben. De eerste periode in de opvang voelde Bob zich ook absoluut niet happy, soms had hij zoveel pijn dat hij ons beet uit frustratie. Gelukkig bestaat er pijnstilling en al gauw voelde Bob zich beter. Bob had een dikke korst over zijn gehele voet lopen, aan zowel de boven als de onderkant. Wat er precies onder die korst zat wisten we niet, toen het laatste deel er na drie maanden eindelijk afviel waren we dan ook erg verbaasd. Bob bleek twee volledige tenen en één nagel te missen. Het arme ding.. Toen de steun en bescherming die de korst bood eenmaal weg was, kwam er te veel druk te staan op de enige overgebleven teen die vervolgens gebroken is. Ook dit was heel pijnlijk voor Bob en daarom hebben we ook van zijn laatste teen afscheid genomen.

Eigenlijk kan een konijn niet zo goed zonder tenen en het wordt dan ook afwachten hoe dit verhaal zich verder gaat ontwikkelen. We hebben daarom besloten dat Bob eerst in de opvang moet blijven. Maar ja, alleen.. Da's ook maar alleen! En tja, onze Benji, die zat dus ook nog helemaal alleen.. Het was een ongebruikelijke combi, maar Bob was ook een ongebruikelijk konijn. Het bleek een match made in heaven, wat wil je nog meer? Helaas was het sprookje van korte duur, Benji overleed in maart 2015. Het jaar dat daarop volgde woonde Bob samen met Mazzel en Roos, totdat we ook van hen afscheid moesten nemen. Bob werd gekoppeld aan Tan, een geweldig koppeltje met z'n tweetjes. Maar ook Bob had helaas niet het eeuwige leven. Op 11 november 2016 is hij ingeslapen.

Bob werd financieel geadopteerd door Ineke uit Spijkenisse.

bob

 

Afscheid

11-11-2016

Aan updaten kwamen we niet echt toe de afgelopen anderhalf jaar, maar dat betekent niet dat er in het leven van Bob niks meer gebeurde. In december 2015 besloten we om Bob samen met Mazzel binnen te zetten, dit was noodzakelijk voor de gezondheid van Mazzel maar behoorlijk slecht voor de gemoedstoestand van Roos. Voor haar hebben we dan ook een andere oplossing gezocht (samen met James loslopen in de opvang). In maart 2016 namen we afscheid van Mazzel. Ook dit keer was het een klap voor de gezondheid van Bob, die nauwelijks wilde eten en een nare oorontsteking had. Van een nieuw vriendje leek hij in eerste instantie alleen maar ongelukkiger te worden, maar alleen wilde het ook niet. Gelukkig vond Bob toch weer een maatje in Humberto Tan. 

bobtan tanbob tanbob2

tanbob3

De gezondheid van Bob is altijd kwetsbaar geweest en sinds het overlijden van Benji had hij af en aan last van snot. Bob had het fijn met Tan en we hadden ze nog zo veel meer gegund samen, maar Bob begon steeds meer te snotteren ondanks diverse antibiotica kuren. Een vierde behandelplan lag al klaar, want tot op heden had niets de verbetering gegeven waar we zo vurig op hoopten. Maar toen Bob plots erg benauwd was en bijna al zijn eetlust verloor, besloten we de behandelingen te staken. Bob had zijn portie lijden voor dit leven ruimschoots gehad en daar wilden we niet nog meer aan toevoegen. Bob is rustig thuis in slaap gevallen.

Lieve Bob, we gaan je missen. 

Nieuwe liefde

21-4-2015

Arme Bob. Eindelijk heb je alles wat je konijnenhartje begeert en dan is het zo weer weg... Wat was Bob gelukkig met zijn lieve Benji. Maar op 18 maart overleed Benji plotseling, en Bob bleef treurend achter. Tot overmaat van ramp bleek het overlijden van zijn trouwe vriendje ook een enorme aanslag op zijn gezondheid te zijn, Bob begon te snotteren en had weer veel pijnklachten. Voordat we überhaupt aan een nieuw vriend(innet)je voor Bob konden denken moest hij eerst weer wat gezonder zijn.

Een eenzame maand brak aan voor Bob, gelukkig sloeg de behandeling voor zijn gesnotter redelijk vlot aan en op 18 april, precies een maand na het overlijden van onze dierbare Benji, was het zo ver voor Bob. Helaas/gelukkig zaten er op dat moment geen andere 'kneusjes' bij ons in de opvang, en een gezond konijntje in de opvang houden vonden we ook geen optie. Daarom besloten we om de gok te wagen en Bob aan Mazzel en Roos te koppelen. Een lastige afweging, want Roos is een moeilijk konijn met behoorlijke gedragsproblemen en de koppeling met Mazzel was destijds voor beide konijnen erg zwaar. Toch voelde het goed, Roos is erg veranderd de afgelopen twee jaar en tja.. Wie niet waagt, wie niet wint..

Het leek wel voorbestemd, wat we met Bob en Benji zagen gebeuren, gebeurde nu weer. Rust en acceptatie, alsof het nooit anders is geweest. We hopen nog vele jaren van dit prachtige drietal te mogen genieten!

bobmazzel roosbob

dag teen!

10-1-2015

10730899 901367016554248 3570792939030280452 nDie voet van Bob, da's nog al een lang verhaal. Een verhaal waarvan wij het begin in elk geval niet kennen. Want hoe verbrijzeld een konijn de voet van zijn achterpoot? Hoe verliest ie in één keer twee tenen en één nagel? Waar we wel vrij zeker van zijn is dat Bob nooit medische zorg ontvangen heeft na wat er ook gebeurt is. Toen hij eenmaal in de opvang kwam was het natuurlijke genezingsproces al een end op weg, maar had hij nog steeds veel pijn. Mijn hart wordt koud als ik denk aan de tijd die aan dat moment vooraf ging. Twee tenen kwijtraken zonder enige vorm van verdoving of pijnstilling, dat moet toch gruwelijk zeer doen.. En er is inmiddels wel gebleken dat Bob zeer gevoelig is voor infecties, na zijn castratie ging het ook mis. Toch heeft hij geen drup antibiotica gezien in die periode die waarschijnlijk weken geduurd heeft. Je gunt het je ergste vijand niet.

10893847 10204370726843117 791305074 n

Natuurlijk heeft er gelijk een dierenarts naar Bob z'n voetje gekeken zodra hij binnenkwam, kreeg hij toen wél pijnstilling en antibiotica en hebben we hem daarnaast - tot zijn grote frustratie - in een heel klein hokje gezet zodat zijn voet rust kreeg. Het resultaat mocht er zijn, het heeft bijna drie maanden geduurd maar toen leek het er op dat we het voetje bijna genezen konden verklaren. Alleen tja, die gebroken teen.. Er kwam telkens te veel gewicht op te staan waardoor het alleen maar pijnlijker werd i.p.v. fatsoenlijk te genezen. Arme Bob, dat kon zo niet. En daarom is op 5 januari ook deze laatste teen geamputeerd. Bob kan waarschijnlijk beter zonder teen dan met, dus het moest maar eens klaar zijn met al die ellendige pijn. De wond geneest goed en Bob loopt vrolijk rond, dus het begint er nu écht op te lijken dat we binnenkort een punt achter dit pijnlijke verhaal kunnen zetten. De vraag is wel hoe goed Bobs toch al gehavende voetje zich houdt zonder tenen, maar mocht dit niet gaan dan blijven er genoeg opties over. Voor minder dan pijnvrij doen we het niet!

En Bobs trouwe vriendje Benji, die week natuurlijk geen moment van zijn zijde. That's what friends are for!

 

Joomla templates by a4joomla