Roos †

2-IMG 0126Roos was een moeilijke dame. Ingewikkelde gebruiksaanwijzing met heel veel kleine lettertjes. Dat betekent niet dat Roos geen leuke dame was. Haar gebruiksaanwijzing was haar manier om te overleven. Wat agressie leek, was eigenlijk angst en onzekerheid. Roos werd in mei/juni 2013 gedumpt en nam haar intrek bij mensen in de tuin. Deze mensen waren erg begaan met het lot van Roos, ze hebben stad en land afgebeld naar iemand die Roos kon helpen. Een lang verhaal dat simpel samengevat kan worden met de woorden 'kastje en muur'. Uiteindelijk kwamen ze bij Stichting KonijnenBelangen terecht, en via KonijnenBelangen bij ons. Een paar dagen later hebben we haar gevangen en zie daar het begin van een nieuw leven.

Een nieuw leven, daar hoort een nieuw baasje bij.. Helaas was dat makkelijker gezegd dan gedaan. Iedereen liet zich afschrikken door het heftige gedrag van Roos. Intussen knapte het gedrag van Roos wel wat op, maar erg gelukkig was ze niet in de opvang. Uiteindelijk hebben we besloten om Roos niet meer te herplaatsen, maar te koppelen aan Mazzel. Ook dat was makkelijker gezegd dan gedaan, want Roos reageerde natuurlijk zoals alleen Roos dat kon. Toch vormden ze algauw een prachtig duo en hebben ze het heerlijk gehad samen. Een week nadat we Mazzel moesten laten gaan overleed ook Roos plotseling. 

Roos werd financieel geadopteerd door Christa uit Nijmegen.

  10394111 805623766128574 5779932695918997616 n

Dag, mooie rooie

17-6-2016

Op het moment dat ik in de ogen van dit prachtige, pittige dier keek, daar in die tuin in Uithuizen, had ik nooit kunnen voorspellen dat ze ons nooit meer zou verlaten. Maar daar waar onze opvang voor de meeste konijnen een tussenstop is, was het voor haar een eindstation. Roos was slechts twee jaar oud, toen wij daar oog in oog in die tuin stonden. Nog een heel leven voor zich. In twee jaar kan veel gebeuren. Veel kapot gemaakt worden.

“Trust takes years to build, seconds to break and forever to repair.”

Geen enkele zin omvat het leven van Roos beter dan deze. Roos was fysiek gezond, maar mentaal kapot. Een mengeling van woede en doodsangst maakten dat ze zich extreem agressief opstelde. Ten alle tijde verkoos ze de aanval boven de verdediging. Het etiketje ‘vals’ is snel opgeplakt. Roos was een mooi konijn, opvallend met haar rood/oranje vachtje. Er kwamen veel reacties. Die agressie, die leren wij haar wel af hoor. Maar wie zo’n uitspraak kan doen, heeft de essentie van vertrouwen niet begrepen. Het enige dat Roos moest leren is dat mensen geen monsters zijn. Sommige mensen niet in elk geval. Haar mensen niet. Wij niet. En Roos leerde. Langzaam maar zeker leerde ze. Ze kreeg meer rust, werd minder angstig. Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om haar weer verandering en stress aan te doen. Ik kan niet elk konijn houden, maar dit konijn had meer dan genoeg stress, pijn en angst gekend voor een heel leven. Roos mocht blijven. Voor altijd.

Roos bleef opbloeien, elke dag een heel klein beetje meer. Langzaam maar zeker leek ze bijna normaal. In haar vertrouwde omgeving, met haar vertrouwde mensen, het vertrouwde ritme en natuurlijk haar vertrouwde vriendje kon ze de wereld aan. Er kwamen wel obstakels op haar pad, maar het ging goed met haar.

Helaas heeft niemand het eeuwige leven, ook stoere rode konijnen niet. Bijna drie jaar was ze bij ons. Volkomen onverwachts vonden we haar op één van haar favoriete plekjes. We kunnen alleen maar hopen dat het goede uiteindelijk zwaarder weegt dan het slechte. Dat we een klein beetje hebben kunnen repareren wat een ander zo makkelijk kapot maakte. Intussen laat ze een grote leegte achter. Sommige gaten kunnen niet gevuld worden.

Dag, mooie rooie.

roos

Onder het mes

10-1-2015

IMG 3802Onze Roos kon natuurlijk niet met zo'n nare melkkliertumor rond blijven lopen, dus op 5 januari is ze onder het mes gegaan. De tumor was nog vrij klein en kon daardoor makkelijk verwijderd worden. Het was dan ook geen hele zware ingreep voor Roos, gelukkig maar! Natuurlijk is een narcose wel altijd zwaar voor zo'n lichaampje, maar ook daar kwam ze prima doorheen. Van de wond had ze weinig last en alle leed was de dag daarna dus eigenlijk ook alweer vergeten. Haar eetlust laat ze sowieso niet zo maar bederven, je zal maar iets te kort komen.. ;-) 

Het is helaas te kostbaar om te laten onderzoeken of de tumor kwaadaardig was, maar uiteindelijk maakt dat voor Roos ook niet uit. Konijnen aan de chemo zien we niet echt als een optie en we zullen haar goed in de gaten houden. Hopelijk blijft het hierbij en heeft Roos nog vele mooie jaren voor zich!

Slecht nieuws...

30-12-2014

Verdorie, het ging zo goed met onze Mazzel en Roos. Mazzel doet het al een hele poos super, Roos heeft af en toe een ontstoken oogje maar dit gaat altijd vanzelf over. Gelukkig maar, want ogen zalven is bij Roos alleen mogelijk als je het met drie mensen samen doet en dan gaat het nog met veel moeite. Het arme meiske is dan helemaal van slag. Toen hebben we dus maar besloten dat de behandeling erger was dan de kwaal en gelukkig heeft Roos haar lichaampje het telkens zelf weer opgelost. Helaas zal dat nu niet zo makkelijk gaan, Roos blijkt een gezwel bij haar tepel te hebben. Wat er precies aan de hand is, is op dit moment nog niet duidelijk. Roos is anderhalf jaar geleden al gecastreerd, daarom zou je geen problemen met de melkklieren verwachten. Maar ja, Roos zou Roos niet zijn als zij weer iets bijzonders had.

Gelukkig gaat het verder goed met haar, ze woont lekker buiten met Mazzel en is daar een stuk rustiger van geworden. Verandering is nog steeds moeilijk en stress/drukte heeft ze het heel zwaar mee, maar gelukkig hersteld ze daar ook weer snel van. De komende weken zullen geen pretje voor haar zijn, maar hopelijk kan ze daarna weer in alle rust genieten samen met haar Mazzelaar!

10689675 915397838484499 6580431038843795646 n

Joomla templates by a4joomla