Nieuws

Maandelijks Vaccinatiespreekuur

30-5-2017

In plaats van de jaarlijkse vaccinatiedagen houdt Dierenartsenpraktijk Ezinge vanaf heden elke eerste woensdag van de maand tussen 13:00 en 17:00 uur een vaccinatiespreekuur voor konijnen. Tegen gereduceerd tarief kunt je je konijn(en) laten inenten en chippen. Alleen op deze middag gelden de volgende speciale tarieven:

Myxomatose en RHD-1: €15,-
RHD-2: €15,-
Chippen: €15,- 

Er wordt ingeënt met Nobivac Myxo-RHD en Eravac. Deze vaccinatie tegen RHD-2 moet elk half jaar herhaald worden. Neem voor het maken van een afspraak contact op met Dierenartsenpraktijk Ezinge: www.dierenartsenpraktijkezinge.nl 

Vaccinatieavond

17-6-2016

Het is weer zo ver! Op 30 juni van 18:30 tot 20:30 organiseert Stichting Konijnenopvang Joy een vaccinatieavond. Tegen gereduceerd tarief kunt je je konijn(en) laten inenten en chippen. Alleen op deze avond gelden de volgende speciale tarieven:

Myxomatose en VHD-1: €15,-
VHD-2: €15,-
Chippen: €15,- 

Er wordt ingeënt met Nobivac Myxo-RHD en Filavac K C+V, de nieuwe vaccinatie tegen VHD-2. Deze vaccinatie is een jaar werkzaam en bijna nergens verkrijgbaar! Natuurlijk inclusief een gezondheidscheck en indien nodig knippen we ook graag de nageltjes van jouw konijn(en). 

Wil je komen? Meld je konijn(en) dan aan via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. om een afspraak te maken. Er is beperkt plaats, dus wacht niet te lang!

Let op: De vaccinatieavond vindt dit jaar plaats bij Dierenartsenpraktijk Ezinge in Ezinge, en niet in de opvang in Kolham!

vaccinatieavondjoy

Te laat

14-3-2016

hoogeveenvangactiemaart16

Let op: De foto's kunnen als schokkend ervaren worden.

Het weekend begon vreugdevol, we ontvingen het nieuws dat onze opvang de ANBI-status (Algemeen Nut Beogende Instelling) toegekend heeft gekregen en daar zijn we natuurlijk ontzettend blij mee. Daarnaast lijken de herplaatsingen weer aan te trekken en meldden zich n.a.v. ons vorige bericht een aantal nieuwe donateurs (heel erg bedankt!). Helaas sloeg op maandag de realiteit weer keihard toe. Het gevoel dat altijd als een rode draad met ons werk verweven is, was aanweziger dan ooit. Het is nooit genoeg. Wat we ook doen, het is nooit genoeg. We moeten altijd keuzes maken, want ruimte, tijd en (financiële) middelen zijn beperkt. Dat gaat altijd ten koste van iemand. Er zijn altijd meer konijnen die hulp nodig hebben. Wat we ook doen, we kunnen ze nooit allemaal helpen. Het is nooit genoeg. Voor elk konijn dat we helpen zijn er tig die we niet kunnen helpen of voor wie we niet op tijd komen. 

En hoe vroeg we ook waren, vandaag waren we te laat. De zon was nog niet op toen we vanochtend de deuren van onze warme huizen achter ons dicht trokken en de kou in stapten, op weg naar een hertenkamp waar al vele konijnen de tocht over het hek heen maakten. Het gebeurt vaker dat we dode konijnen aantreffen op plekken als deze, het is natuurlijk niet voor niets dat we ze graag zo snel mogelijk vangen. Toch is het keer op keer weer een zeer onaangename verrassing, een aanblik waar je nooit aan went. Het zien van zo'n levenloos lijfje wekt afschuw, teleurstelling, verdriet, frustratie, woede en vele andere emoties op. Ook vanochtend, toen wij om zeven uur door een bevroren hertenkamp liepen en slechts twee ontzielde lichaampjes konden ontdekken, geen spoor van levende konijnen. Zelden voelde een vangactie zo nutteloos. Met lege handen en lege mandjes weer naar huis, waar de rest van de dag nog voor ons lag. Het is al zo vaak gezegd en waarschijnlijk zullen we het nog vele malen moeten herhalen: Konijnen horen niet in 'de natuur', niet in bossen, parken, hertenkampen, niet op straat en óók niet over het hek bij de kinderboerderij.

Vandaag overheerst een gevoel van vermoeidheid, en niet omdat de wekker om vijf uur afging (oké, het speelt een rolletje..) maar omdat het elke keer hetzelfde liedje is. Wij rennen achter de gedumpte konijnen aan, maken de wonden schoon, knippen de knopen weg en ruimen de lijkjes op. Wij huilen de tranen en dragen het schuldgevoel. De echte schuldigen hebben het toneel allang verlaten en verliezen er geen minuut slaap om. Wat we ook doen, het is nooit genoeg. Zolang konijnen gezien worden als derderangs huisdieren, als wegwerpartikelen, blijft het voor ons dweilen met de kraan open. En zolang er dagen zijn dat wij in lege oogkassen staren in plaats van glanzende, gelukkige oogjes, blijven wij ook doorgaan. Ook al lijkt het onbegonnen werk. Want ook al is het nooit genoeg, het is altijd meer dan niets. Het redden van één dier verandert niet de hele wereld, maar wél de wereld van dat dier. Maar hoe mooi dat ook klinkt.. Voor deze konijnen verandert er niets meer.

I.s.m. Opvang Konijnenparadijs. 
 

hoogeveenvangactiemaart16III      hoogeveenvangactiemaart16II

Tegenslag

25-2-2016

Helaas valt er de laatste tijd vrij weinig te melden vanuit de opvang. Natuurlijk, er gebeurt van alles, met zo'n vijftig konijnen is het nooit saai. Maar de normale drukte die zo broodnodig is om een opvang draaiende te houden blijft helaas uit. Bijna geen herplaatsingen en als gevolg daarvan ook bijna geen binnenkomers, daar is immers geen plek voor. Oktober en november zijn altijd maanden waarin wat minder konijnen geplaatst worden, waarna meestal weer een mooie stijgende lijn volgt in december. Zo ook afgelopen jaar, maar die lijn hield simpelweg volledig op te bestaan toen begin december bekend werd dat ook in Nederland diverse uitbraken van VHD-2 geconstateerd waren. Natuurlijk hebben we, in het belang van onze konijnen, gelijk passende maatregelen genomen en dat betekende volledige sluiting voor de rest van het jaar. Gelukkig konden we op relatief korte termijn onze konijnen laten vaccineren en per 1 januari 2016 konden we weer vol goede moed onze activiteiten hervatten!

Helaas bleek dat makkelijker gezegd dan gedaan. Op dit moment zitten we nog niet eens op de helft van het aantal herplaatsingen dat we vorig jaar rond deze tijd hadden en als we daarbij nog het lage aantal herplaatsingen van oktober, november en december nemen dan komt het er op neer dat onze doorstroom volledig plat ligt. Veel konijnen zitten al zeker een half jaar te wachten op een nieuw baasje, iets wat normaal gesproken slechts bij uitzondering voorkomt in onze opvang. Niet alleen ontzettend sneu voor de konijnen (want laten we wel zijn, we doen ons best maar de opvang haalt het simpelweg niet bij een plekje bij eigen liefhebbend baasje!) maar ook financieel gezien een grote ramp. Immers, een konijn dat zes maanden lang gevoerd en verzorgd moet worden kost gewoon meer dan een konijn dat na twee maanden alweer kon vertrekken naar een nieuw plekje. Daarbij willen we onze konijnen natuurlijk zo goed mogelijk beschermen tegen VHD-2 en dat betekend een stijging in dierenartskosten.

En terwijl de kosten stijgen, dalen de inkomsten. Niet alleen omdat er veel minder herplaatsingen zijn, maar ook omdat helaas bijna alle adoptiebaasjes van de vaste bewoners zich teruggetrokken hebben. Onze vaste bewoners zijn sowieso niet bepaald de goedkoopste konijnen om te verzorgen, maar natuurlijk loopt het net zo dat ze juist in deze moeilijkere periode veel extra zorg nodig bleken te hebben. Bob had een vervelende oogontsteking, Roos had opnieuw een gezwel dat operatief verwijderd moest worden en Mazzel heeft fysiotherapie nodig. Natuurlijk krijgen onze dieren altijd de (medische) zorg die zij nodig hebben en dus ook als het eigenlijk even wat minder goed uit komt financieel gezien. We hopen dat er mensen zijn die ons willen helpen deze kosten te dragen door Mazzel, Roos, Bob of James financieel te adopteren. Klik hier voor meer informatie over financiële adoptie. 

simon2Gelukkig staan we er niet helemaal alleen voor, we mochten weer een mooie donatie van Stichting BunnyBin ontvangen en daarnaast doneerde Konijnentrainen.nl een deel van de opbrenst van hun nieuwe boek aan de opvang. Daar zijn we natuurlijk hartstikke blij mee en willen we BunnyBin en Konijnentrainen.nl graag voor bedanken! En omdat we het echt niet leuk vinden om zulke negatieve berichten te moeten plaatsen en om donaties te moeten vragen, willen we graag positief eindigen! Want ondanks de huidige stand van zaken gebeuren er nog steeds een heleboel mooie dingen in de opvang. Zo is lieve Simon inmiddels volledig hersteld van alle lichamelijke ellende en mocht hij vertrekken naar een prachtig plekje. Bijna alle konijntjes uit het NAM-park in Grijpskerk hebben een nieuw huisje gevonden, waaronder ook Silke die zelfs opnieuw de reis naar Grijpskerk mocht maken, nu met een veel betere bestemming. En natuurlijk hebben we Elsa en haar kleintjes, waar wij én jullie van kunnen genieten via de live feed. Kortom, geen enkele reden om bij de pakken neer te gaan zitten. Ons werk blijft keihard nodig en we blijven ons dan ook net zo hard inzetten voor de konijnen die ons nodig hebben, ook als het even niet voor de wind gaat! 

 

Geen entdag in 2016

18-1-2016

Gezien de huidige ontwikkelingen rondom de VHD-2 uitbraken op diverse plekken in Nederland hebben wij moeten besluiten om onze entdag, die gepland stond voor 19 maart 2016, niet door te laten gaan. Het is in onze ogen niet verantwoord om zo veel konijnen tegelijk op één locatie te verzamelen en daarmee verspreiding van VHD-2 te riskeren. Daarnaast is het op dit moment nog niet zeker of de entstof Filavac K C+V in maart al leverbaar is. We vinden het ontzettend jammer, maar willen geen situatie laten ontstaan die mogelijk extra risico's voor uw en onze konijnen met zich mee brengt. We vinden het belangrijk om veiligheid en kwaliteit te kunnen garanderen en helaas is dat op dit moment niet mogelijk.

Uiteraard kunt u op afspraak nog wel bij onze dierenarts, Dierenartsenpraktijk Ezinge, terecht voor vaccineren tegen een voordelig tarief. www.dierenartsenpraktijkezinge.nl/

De tijd vliegt: 2015

31-12-2015

Niet te geloven dat er alweer een jaar voorbij is. Wederom een jaar waarin er veel gebeurt is. Er kwamen veel geweldige konijntjes binnen en er vertrokken gelukkig ook veel geweldige konijntjes naar een nieuw baasje. Van sommige konijntjes moesten we helaas definitief afscheid nemen, maar anderen krabbelden uit diepe dalen omhoog en deden ons versteld staan. We beginnen dit overzicht traditioneel gezien maar eens met de cijfers!

benjiEr zitten op dit moment 37 herplaatsbare konijnen in de opvang. Wonder boven wonder is onze ziekenboeg/nog niet herplaatsbare konijntjes afdeling léég, een unicum. Alle konijntjes zijn gecastreerd, ingeënt en gechipt en daarmee klaar voor een nieuwe start. 156 konijnen gingen hen daarin voor dit jaar. Iets minder dan gehoopt, want helaas moesten we bijna de gehele maand december onze deuren sluiten i.v.m. de VHD uitbraken. Mede daardoor kwamen er in december ook geen konijntjes meer binnen. Toch kwamen er in 2015 in totaal 160 konijnen binnen. Dat waren 85 rammen en 75 voedsters. De gemiddelde leeftijd was twaalf maanden. 44 konijnen kwamen in de opvang via de dierenambulance, 18 konijnen werden bij ons gebracht nadat ze gevonden werden door particulieren of zijn door onszelf gevangen, 20 konijnen kwamen bij ons via collega-opvangen, 15 konijnen werden door onszelf opgehaald bijvoorbeeld via Marktplaats.nl en van 54 konijnen werd door hun eigenaar afstand gedaan. Daarnaast werden 9 konijnen in de opvang geboren. Van alle binnengekomen konijnen had 23% te kampen met gezondheidsproblemen. Van negen konijntjes moesten we helaas afscheid nemen. Meneer Baby, Ilse, Kate, Ducky, Ziva, Maximillian, Michael, Frank en Hazel.. Negen verschillende verhalen, met pech, ongeluk en vaak ook onrecht als gemene deler. We hadden jullie zo veel willen geven, maar helaas eindigde het voor jullie hier, bij ons. En ook onze lieve Benji, een vaste bewoner van de opvang, overleed dit jaar. Zijn lichaampje was dermate aangetast door verwaarlozing en ziekte dat het helaas niet meer ging.

11155005 1097919816898966 3863010984528435904 oEr zijn zo veel bijzondere verhalen, het is onmogelijk om ze allemaal te vertellen. Elk konijn brengt zijn eigen rugzakje mee, ook al hebben wij soms geen idee wat er precies in zit. We zien alleen de gevolgen. Simon, met zijn kale huid en tanden die zijn gehemelte in groeiden. Jaap en Jelmer, meer klit dan konijn. Liv die bijna twee dagen met een helse bevalling bezig was, in de steek gelaten door haar baasjes. Meisje en haar kleintjes, afgestaan omdat een Lotharinger leuker was. Charles de Engelse Hangoor, vervloekt door zijn eigen 'schoonheid'.  Tobias, Flynn, Daniël, Emily, Josefien, Sofietje, Anne Nora, Teresa, Maximillian, Ellen, Jane en Silke samen met nog veel meer konijntjes (opgevangen door Opvang Konijnenparadijs) gedumpt op de NAM-locatie in Grijpskerk. Madelief en Diederik, maar net op tijd in de opvang anders waren hun negen kleintjes op straat geboren. Fem, wier baasje zich bij ons meldde nadat de dierenambulance haar bij ons bracht. Helaas was een vergoeding betalen te veel gevraagd, voor vijf euro heb je immers een nieuwe. Clemens en Carlijn, na veel meegemaakt te hebben werden ze ooit herplaatst door een inmiddels gesloten opvang, om een paar jaar later zonder pardon gratis op Marktplaats te belanden. Niels, Karlo, Chantal, Tessa en Kailey, een stel heuse lepeloren: Hippe konijntjes met ronde oortjes, batterijen eh, ik bedoel, staart niet inbegrepen. Penny, ze leek zo gezond maar haar baarmoeder bleek een schokkende ravage te zijn. De lijst is eindeloos en het ene verhaal nog schrijnender dan het andere.

Gelukkig staat tegenover bijna elke slechte start ook een prachtig succesverhaal. Te mooi om niets mee te doen, daarom zijn we ze gaan verzamelen en voegen we elke week een paar pagina's toe aan het mooiste (digitale) boek dat er bestaat: A book of Joy. Heb je ook een konijntje uit onze opvang? Ons boek kan niet dik genoeg worden dus we zouden het ontzettend leuk vinden om een verhaaltje en wat foto's te ontvangen! Dat mag natuurlijk via Facebook maar ook via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken..

Het jaar had voor ons nog wat onverwachte hoogtepunten in petto: Zo kwamen we begin dit jaar tot de conclusie dat het chippen van de opvangkonijnen veel haalbaarder leek dan een aantal jaar geleden. Vanaf 1 april zijn alle konijnen gechipt, met als resultaat dat we inmiddels 145 konijnen gechipt hebben. Ook een andere droom kon veel eerder dan we ooit durfden te hopen werkelijkheid worden. Dankzij een geweldige donatie konden wij op 4 augustus onze handtekening onder de oprichtingsakte van Stichting Konijnenopvang Joy zetten.

LogoJoy1

 

We willen graag onze dank uitspreken naar iedereen die heeft geholpen dit alles mogelijk te maken. Natuurlijk onze trouwe vrijwilligers en pleeggezinnen, maar ook onze geweldige dierenarts Marieke Verwoerd van Dierenartsenpraktijk Ezinge voor haar deskundige zorg en onze sponsoren Supreme Petfoods en Quoteshirts.nl voor hun donaties. Daarnaast willen we Stichting BunnyBin en Stichting KonijnenBelangen bedanken, niet alleen voor hun steun aan onze opvang maar bovenal voor hun inzet om het welzijn van konijnen in Nederland te verbeteren. Verder willen we Vereniging Dierenambulance Groningen bedanken voor de prettige samenwerking

En tot slot willen we alle nieuwe baasjes, alle adoptiebaasjes, donateurs en iedereen die ons werk met veel belangstelling volgt bedanken voor alles. Zonder jullie was dit niet mogelijk. We hopen dat we, samen met jullie natuurlijk, van 2016 net zo'n mooi jaar kunnen maken, waarin we nog meer konijnen kunnen helpen en daarmee nog meer prachtige pagina's aan ons Book of Joy toe kunnen voegen. Namens het bestuur, alle vrijwilligers en natuurlijk alle konijntjes willen wij iedereen een heel gelukkig nieuwjaar toewensen! 

pax3

We gaan weer open!

22-12-2015

Na enkele weken gesloten te zijn geweest i.v.m. de VHD-2 uitbraken gaat Stichting Konijnenopvang Joy per 1 januari 2016 weer open! Inmiddels zijn al onze konijnen gevaccineerd en daarmee beschermd tegen het virus. We hopen dan ook dat alle konijnen die nog in de opvang zitten nu gauw een plekje zullen vinden. Hun mooie snoetjes zijn natuurlijk allemaal te bewonderen op onze website dus kijk eens rond en wordt verliefd! ;-) Het reserveren van een konijntje en/of alvast maken van een afspraak voor januari is in overleg natuurlijk mogelijk. We hopen jullie gauw weer in onze opvang te verwelkomen!

pax5

Tijdelijk dicht i.v.m. vhd

9-12-2015

Het zal de meeste konijnenliefhebbers niet ontgaan zijn: Er zijn op diverse plekken in Nederland uitbraken van het zeer besmettelijke virus VHD. Helaas is gebleken dat daarbij ook gevaccineerde konijnen getroffen worden en dat we waarschijnlijk te maken hebben met een nieuwe virusvariant. Ook in Groningen zijn diverse gevallen geconstateerd. Wij hebben besloten om, conform het protocol van de faculteit diergeneeskunde van Universiteit Utrecht, vooralsnog de opvang te sluiten. Dat wil zeggen dat wij momenteel géén nieuwe dieren aannemen, geen dieren herplaatsen, geen pensionkonijnen aan en bezoek aan de opvang is ook niet mogelijk. Wij willen daarbij benadrukken dat het hier voorzorgsmaatregelen betreft en dat wij géén zieke dieren hebben op dit moment. We hopen op deze wijze besmetting en verspreiding te kunnen voorkomen. Voor meer informatie verwijzen we door naar de website van het Universitair Diergeneeskundig Centrum Utrecht. We willen iedereen adviseren om vooralsnog niet onnodig konijnen te vervoeren en geen nieuwe konijnen in huis te nemen.

We hopen natuurlijk zo snel mogelijk, al dan niet op aangepaste wijze, onze activiteiten te kunnen hervatten. Bent u op zoek naar een konijntje? Neem dan gerust contact op, zodat wij u op de hoogte kunnen houden van de ontwikkelingen. Er zitten op dit moment nog steeds veertig herplaatsbare konijnen in de opvang die, zodra wij weer geopend zijn, heel graag willen verhuizen! Onze website is op dit moment volledig up to date en reserveren is in overleg mogelijk.

Excuses voor het ongemak dat onze sluiting eventueel met zich mee brengt. Wij hopen op uw begrip. 

Lange oren, lang verhaal

31-10-2015


ch3Bijna drie maanden na binnenkomst is hij eindelijk plaatsbaar, onze Charles. Charles is niet zo maar een konijn, Charles is een Engelse Hangoor. Engelse Hangoren hebben extreem lange oren. Je ziet ze niet zo veel en we hebben dan ook nog nooit een Engelse Hangoor in de opvang gehad. Natuurlijk zagen we wel eens foto’s en hebben we ze een aantal keren gezien op tentoonstellingen, maar dat is toch anders dan ‘echt’. En dus wisten we niet hoeveel last een konijn van oren van 25 cm kan hebben.

Want ondanks dat Charles dus zeker niet zo maar een konijn is, is hij toch eigenlijk wel gewoon een konijn. We kunnen er wel een labeltje en een stel lange oren aan hangen, maar dat betekent niet dat hij niet precies dezelfde behoeftes heeft als zijn kort-of-nou-ja-minder-lang-oorige soortgenootjes. Rennen, springen, spelen, graven, rollen, poetsen. Maar dat kan dus niet, als je zulke lange oren hebt. Dan hangen ze in de weg, ga je er constant op staan, struikel je er over, belemmeren ze je in je bewegingsvrijheid en vormen ze een aanzienlijk gewicht aan je kleine hoofd.



ch

ch2 Het was ons gauw duidelijk: Dit kan zo niet. Charles liep constant met zijn hoofd laag bij de grond, was niet erg actief ondanks zijn jeugdige leeftijd (vier maanden) en wat maakte hij er een enorme smeerboel van met die flappers. Niet omdat wij niet poetsten als een stel Assepoesters, maar omdat hij zelfs de dikste lagen bodembedekking met één beweging aan de kant zwiepte en vervolgens toch op die plek plaste. Om er dan daarna natuurlijk weer doorheen te banjeren.Dat alles is helaas niet zonder gevolgen, de oren van Charles waren behoorlijk aangetast met overal krassen, kleine scheurtjes en wondjes en heel veel littekentjes, maar dat was niet het enige: er prijkten in zijn ene oor twee nare abcessen. De abcessen maakten dat het niet alleen meer een welzijnskwestie maar ook een dringende medische noodzaak was. Die oren moesten er gewoon af.

 

ch4


De abcessen zaten behoorlijk hoog in zijn oor waardoor er nog iets meer af moest dan wellicht mooi was geweest, maar nog geen uur nadat Charles wakker werd uit de narcose konden we al niet anders meer dan concluderen dat het de beste beslissing ooit is geweest. Charles beweegt veel vrijer, is ontzettend actief en vrolijk, heeft een betere houding en wordt niet meer in zijn doen en laten belemmerd.

 

charles5

 

Eind goed, al goed! Toch? Helaas hebben we al de nodige negatieve reacties op Charles’ nieuwe verschijning ontvangen. Beschuldigingen van verminking en mishandeling, zelfs anonieme haatmail. En waarom? Omdat Charles nu ‘lelijk’ is. Omdat we zijn welzijn boven esthetische overwegingen geplaatst hebben. Wie mooi wil zijn moet pijn lijden, zeggen ze. Maar Charles wilde helemaal niet mooi zijn. Charles wilde rennen, graven, springen en spelen. Charles wilde in de regen en de modder kunnen zitten. Charles wilde gewoon konijn zijn. En dat kan, de rest van zijn leven. Dat is geen verminking. Dat is geluk.

 

advanced ip scanner 30 8 2015 174811.bmp advanced ip scanner 31 8 2015 172718.bmp

We gaan weer crowdfunden

8-10-2015


poefEen tondeuse is een onmisbaar apparaat voor een konijnenopvang, want vaak is het de enige manier waarop je de ernstig verwaarloosde langharen nog van hun vervilte lokken kan ontdoen. Helaas voor ons is een goede tondeuse naast onmisbaar ook vooral ontzettend duur! We hebben ons daarom tot nu toe maar proberen te redden met goedkope tondeuses. Voordeel: Ze slaan geen enorme gaten in je budget! ;-) Nadeel: Erg goed zijn ze niet en erg lang hou
den ze het ook niet vol tussen het konijnenpluis.. Ook in dit geval is goedkoop dus eigenlijk duurkoop en daarnaast is het ook niet erg milieuvriendelijk om een apparaat zo vaak te moeten vervangen. Maar ja, dat budget hè.. Een blik op de lopende rekening leert helaas dat een tondeuse van 200 euro aanschaffen er toch echt niet in zit.

 

Gelukkig diende een oplossing voor dat probleem zich aan, in de vorm van DierenDonatie.nl! Stichting DierenDonatie.nl is een uniek crowdfunding platform waar stichtingen zoals wij een project aan kunnen melden. DierenDonatie.nl plaatst dit project vervolgens op hun website, waarna mensen voor ons project kunnen doneren. Als het bedrag behaald is besteld DierenDonatie.nl het desbetreffende product en levert dit aan de stichting. Met deze transparante manier van doneren kies je zelf waar je geld aan besteed wordt en weet je zeker dat het dáár terecht komt waar het nodig is.

 

We zijn ontzettend blij mee te mogen doen met dit initiatief en we hopen natuurlijk dat het lukt om ons doel te behalen! Help ook mee, doneer voor ons project: http://dierendonatie.nl/project/tondeuse-voor-stichting-konijnenopvang-joy/

 

zomer in de opvang

18-8-2015

En weer verstreken er zo enkele maanden sinds ons laatste nieuwsbericht, foei.. Dat kan toch niet! Er gebeurt hier elke dag wel wat en het is gewoon zonde om dat niet met jullie te delen. Er zijn weer een heleboel bijzondere konijntjes binnen gekomen én herplaatst en we kunnen wel spreken van een paar mijlpalen die we gepasseerd hebben, kleine en grote.


Vastleggen in volledig scherm 3 6 2015 225019.bmpIn ons laatste nieuwsbericht noemden we ze al: Diederik en Madelief. Op 12 mei werden ze door Dierenambulance Groningen bij ons gebracht, nadat ze door hun vorige eigenaar zonder pardon op straat waren gezet. Hoewel elk spoor van een nieuwsbericht over de geboorte van deze wondertjes ontbreekt (nogmaals: schaam..) zal het onze vaste volgers niet ontgaan zijn: Op 14 mei kwamen er in onze opvang negen kleine konijntjes ter wereld. Met oneindig veel dank aan Lonja en Bram was het mogelijk om deze prachtige konijntjes vierentwintig uur per dag te volgen via onze live-feed. Honderden uren hebben jullie allemaal met ons mee gekeken en mee geleefd en we hopen ook vooral met ons mee genoten. Op dit moment is de live-feed helaas niet online, maar we hopen daar spoedig verandering in te kunnen brengen.


Met de kleintjes van Madelief en Diederik gaat het goed, ze zijn inmiddels ruim drie maanden oud en ‘klein’ kunnen we ze zeker niet meer noemen! Sof, Toep, Pluk, Abeltje, Tos en Tibbe zijn kortgeleden gecastreerd en Otje, Ibbeltje en Aagje hebben alle drie al het geluk om deze week de volgende stap in hun leventje te zetten: Herplaatsing!

 

aagje2 tos3 pluk2


En daarin gingen velen hen al voor: Op 27 juli mocht Frederike als honderdste konijntje van dit jaar naar een nieuw baasje vertrekken. Nog geen maand later staat de teller al op 112 konijntjes en een tiental herplaatsingen in de planning. Natuurlijk gaat het ons niet om die cijfers, het is absoluut geweldig dat het er alweer zo veel zijn, maar het allerbelangrijkste is dat elk konijntje goed terecht komt. “Willen jullie eigenlijk wel konijnen plaatsen?!” horen we regelmatig aan de telefoon, van mensen die helaas niet aan de herplaatsingsvoorwaarden (willen) voldoen. We willen dolgraag konijnen herplaatsen, maar bovenal willen we dat elke herplaatsing een stap vooruit betekent voor het konijn in kwestie en niet een stap terug. Kwaliteit boven kwantiteit, altijd, voor elk konijn, elke dag weer.


Dat er al 112 konijntjes mochten vertrekken betekent helaas niet dat we nu niets meer over hebben, want de zomermaanden zijn drukke maanden geweest. We konden de klok er op gelijk zetten, de vakantie was overduidelijk begonnen. Dierenambulance Groningen bezocht ons gerust twee à drie keer per week (en nee, niet omdat het hier zo gezellig is) en ook Dierenambulance Zuidhorn kwam ons met nieuwe konijntjes ‘verblijden’. Topdrukte dus, met veel gedumpte konijnen en helaas ook de daarbij behorende ellende en ziekte. We hebben ons best gedaan, maar voor Frank en Maximilian kwam de hulp te laat en helaas moesten we afscheid van ze nemen. Ook Michael, die samen met zijn broertjes en zusjes werd afgestaan, haalde het ondanks alle zorgen van pleegbaasjes Egbert en Gerda en Dierenartsenpraktijk DSA niet. Zijn broertje Eric wacht hopelijk een ander lot, ook hij is erg ziek maar opgeven lijkt voor hem geen optie: Voor ons dan natuurlijk ook niet.

 

cynthia


donna2Ons harige nieuwsbericht van de vorige keer kan ook nog verder vervolgd worden, we hadden natuurlijk Vosdwerg Fox al in de opvang en kregen Jaap en Jelmer daar nog bij, maar onze ‘collectie’ werd nog verder uitgebreid met een heuse angora die de toepasselijke naam Poef heeft gekregen. Het zou leuk zijn geweest als de kous daarmee af was, maar we kunnen in feite letterlijk verder breien met al het haar van de konijntjes die daarna nog binnen kwamen. Eigenlijk vangen we geen langharige konijntjes op, maar konijnen die op straat gevonden worden zijn natuurlijk altijd welkom en verder, tja.. Soms wordt je voor het blok gezet en kun je, in het belang van de dieren, maar beter je bezwaren opzij zetten. We hopen dat voor deze moeilijk plaatsbare diertjes heel gauw lieve baasjes die handig met een schaar zijn voorbij komen, zodat ook op dat front de rust een beetje kan wederkeren in de opvang.


Om nog even terug te keren naar de nummertjes, vandaag registreerden we ook de honderdste chip! Vanaf 1 april van dit jaar worden alle konijnen in onze opvang gechipt en daar zijn we nog steeds erg blij mee. We hebben al een hoop positieve reacties ontvangen en zijn ook blij om regelmatig te horen dat anderen ons voorbeeld volgden en hun eigen konijntje(s) ook hebben laten chippen. Elke chip is een heel klein stapje dichterbij het ultieme doel: Een beter leven voor al die konijntjes.


LogoJoy1Tot slot nog groots nieuws: Na een hoop voorbereiding was het op 4 augustus eindelijk zo ver, we mochten onze handtekeningen onder de oprichtingsakte van Stichting Konijnenopvang Joy zetten! Een bijzonder moment en bovenal een belangrijke stap voor de opvang, waarmee we hopen nog meer te kunnen bereiken dan nu. Bij dit nieuwe hoofdstuk hoort ook een nieuw logo en ook daar ging de nodige voorbereiding aan vooraf. Het moest niet zo maar een mooi plaatje worden, het moest echt ‘Joy’ zijn en dat is meer dan gelukt met de prachtige tekening van onze lieve Benji, één van de vaste bewoners van de opvang die in maart van dit jaar overleden is.


PS: Hou ook de herplaatste konijntjes in de gaten via onze Herplaatst pagina, die na wat technische probleempjes eerder dit jaar inmiddels volledig up to date is en in de juiste volgorde staat!

als je haar maar goed zit

13-5-2015

De plaatsingen lopen goed de laatste maanden en vorige week ontstond er zowaar weer eens wat ruimte in de opvang. Tijd om de wachtlijst weg te werken dus! Maar dat het nooit zo werkt als wij plannen bleek gisteren maar weer eens. 's Ochtends kwam Dierenambulance Groningen twee vermoedelijk gedumpte konijnen brengen. Een ontzettend schattig rammetje en een voedster die overduidelijk drachtig bleek te zijn. Waarschijnlijk net op tijd van straat geplukt, want gisteravond begon ze al aan een kunstig bouwwerk. Ontzettend jammer, want er zijn al zo veel konijntjes. Helaas is er nu niets meer aan te doen, dus we wachten geduldig af.

 

Madelief en Diederik, zo mogen paps en mams in vervolg door het leven, waren helaas niet de enige dumpslachtoffers van gisteren. Via Stichting Faunavisie Wildcare bereikte ons het nieuws dat er in het Lauwersmeergebied twee gedumpte angora's gevonden waren. Natuurlijk bereid je je dan al voor op het ergste, langharige gevonden konijnen zijn vrijwel altijd ernstig verwaarloosd, vies en vervild. Maar zelfs die wetenschap had ons niet voorbereid op wat de boswachter 's avonds afleverde.

 

Twee forse angorakruisingen die haast meer uit knopen bestonden dan uit konijn. Het ene rammetje had onder zijn kin een knoop die bijna groter was dan zijn hoofd. De billen van beide konijnen waren bedekt met een dikke laag vilt en ontlasting. We hebben een poging gedaan om de horror waar deze konijnen maanden mee geleefd moeten hebben vast te leggen, maar eigenlijk doen de foto's geen recht aan de realiteit. (Klik op de foto's om ze in het groot te bekijken.)

 

IMG 7820 IMG 7813 IMG 7823 IMG 7826 IMG 7829

 

 

11245470 699837676816462 83233239 nNatuurlijk konden we de konijnen hier geen minuut langer mee laten zitten. Gelukkig stonden de hulptroepen direct klaar om gezamenlijk de knopen te lijf te gaan. Maar met een viltlaag die zo dicht op de huid zit is even de tondeuse er overheen geen optie. Het scheren/knippen zou zo'n pijnlijk en stressvol proces voor de konijnen worden dat we onmiddellijk besloten hebben om ze onder narcose te laten brengen. Drie uur lang zijn we met vier man (vrouw ;-)) bezig geweest met scheren, knippen en teken verwijderen. Er leek geen eind aan de dikke, vieze lagen haar en ontlasting te komen, maar bijna twee volle emmers haar verder bleken er toch echt konijntjes onder al het vuil te zitten. Nee, veel knapper zijn ze er niet van geworden, maar over een poosje mag de konijnenkapper zich daar over ontfermen. Op dit moment zijn Jaap en Jelmer al dolblij dat ze weer kunnen bewegen. Over een poosje mogen deze konijntjes samen op zoek naar een baasje met kapperstalenten.

 

Tot slot: We kunnen niet vaak genoeg benadrukken hoeveel ellende een lange vacht voor konijnen oplevert. Dat wij het mooi vinden wil niet zeggen dat een dier er plezier aan beleeft. Zelfs een goed onderhouden vacht verhinderd vaak al het vertonen van natuurlijk en soorteigen gedrag, om maar niet te spreken over de gevolgen van ernstige verwaarlozing. Bezint eer ge begint.

 

 

 

 

bunny, james bunny

30-4-2015

11180035 10205131594944344 51864964 nWat een eer, een heuse geheim agent in de opvang! Onze eigen 007 kwam in de opvang met een enorm uitpuilend oog, daarnaast kwam er af en toe pus uit zijn neus. Dat er iets niet goed zat was duidelijk, maar wat precies het probleem was zou pas duidelijk worden tijdens een operatie. Daarom ging James op 3 april onder het mes. Al gauw bleek dat behoud van zijn oog geen optie was, jammer maar helaas. Gelukkig kan een konijn heel goed met één oog door het leven.

 


jamesbunnyVervolgens werd er een enorme ravage en een grote lading pus in de oogkas van James aangetroffen, de operatie nam dan ook veel tijd in beslag. Na een flinke tijd snijden, plukken en spoelen was zijn oogkas schoon. We hadden goede hoop dat dat ook zo zou blijven, maar al de dag na de operatie bleek dat er zich weer nieuwe pus had gevormd, ondanks de zware antibiotica die James al een tijdje kreeg. Een tijd van dagelijks spoelen brak aan, een pijnlijke aangelegenheid waarbij dagelijks wederom vele ladingen pus uit zijn traanbuis en neus kwamen. Al gauw werd duidelijk dat we er op deze manier in elk geval niet zouden komen, dus een tweede operatie volgde op 22 april. Wederom werd zijn oogkas helemaal schoongemaakt en dit keer heeft de dierenarts ook de traanbuis geopend en schoongemaakt. In plaats van de oogkas deels dicht te maken, hebben we er voor gekozen om deze nu volledig open te laten. Een vervelend gezicht, maar voor James gelukkig niet extra pijnlijk en veel makkelijker met spoelen. Het spoelen zelf maken we wat dragelijker voor James door de huid van te voren in te smeren met een verdovende crème.

 

jamesbdb3Een week na de tweede operatie zijn we voorzichtig positief. De oogkas blijft vrij schoon en James is nog steeds vrolijk. Toch durven we niet te vroeg te juichen, James heeft nog een lange weg te gaan met nog minimaal één operatie in het vooruitzicht. De hamvraag is natuurlijk 'moet je dat nou wel doen..' en ja, die vraag begrijpen wij zeker.

 

Maar wie oprecht van mening is dat dit konijntje beter kan sterven, heeft hem waarschijnlijk nog nooit ontmoet. Nooit zijn levenslust en blijdschap gezien. Het gemak waarmee hij de dagelijkse wondverzorging ondergaat, hoe hij luttele uren na een operatie zijn bakje alweer leeg heeft. Tot op de laatste kruimel, wel te verstaan. James is de ideale patiënt, geduldig en vriendelijk. Natuurlijk vraag je je soms af waar je aan begonnen bent, want pijn moet het zeker doen, maar James geef geen kik en laat alles toe alsof het niets is. En ook voor ons is het geen lolletje. Want ja, open oogkassen leegplukken en schoonspoelen, dat is echt zo vies als het klinkt. En ja, dat moet echt twee keer per dag, elke dag. Helaas lopen ook de kosten behoorlijk op, James moest natuurlijk gecastreerd en ingeënt worden en is inmiddels twee keer geopereerd. Hij krijgt twee soorten antibiotica en er gaat een heel flesje oogdruppels per week door. We vragen het niet graag, maar we hebben nu echt een beetje hulp nodig om alle zorg voor James te bekostigen. Een donatie overmaken voor James kan op: NL05 INGB 0003 4792 23 t.n.v. I.C. Lockhorn te Leeuwarden o.v.v. James.

 

We weten waar we het voor doen: Een toekomst voor James. En dat is elke cent meer dan waard. Namens James: BEDANKT!

 

jamesb5

Mooi zwart is niet lelijk

9-4-2015

mrpalmer3"Nee hè, weer een zwart konijn..." verzuchtte ik in mijzelf toen het doosje met daarin een gevonden konijntje open ging. Niet omdat ik zo'n hekel heb aan zwarte konijnen, in tegendeel, ik heb er zelf twee. Zwarte konijnen zijn gewoon, zoals de term al doet vermoeden, konijnen met een zwart vachtje. Niets meer en zeker niets minder. Sommige zwarte konijnen zijn lief, vrolijk en vriendelijk en anderen zijn wat meer op zichzelf. Zoals ook sommige gevlekte konijnen lief, vrolijk en vriendelijk zijn en anderen wat meer op zichzelf. Toch is de kans dat dat gevlekte konijn maar kort in de opvang zit, veel groter dan de kans dat een zwart konijn binnen enkele weken weer vertrokken is.

Heel krom als je het mij vraagt, maar toch loop ik zelf ook te zuchten als er weer eentje uit een doosje of mandje tevoorschijn komt. Toen ik vandaag de foto's van het eerder genoemde gevonden konijntje bekeek, had ik de neiging om mezelf een tik op de vingers te geven. Wat een prachtig dier! Volledig onterecht om daar over te gaan zuchten. En eigenlijk geldt dat voor alle konijnen. Klein, groot, zwart, wit, hangoren, staande oren of zelfs helemaal geen oren, gevlekt of met pimpelpaarse stippen..

Kies met je hart, niet met je ogen.

zoe2 siem3 draak3

zepp ronja siyah

bartje3 geraldine llv

konijn1 jh 3 myrthe 966943 604969702860649 776502839 o

zeewier NEA2ODIwNjA1MzBAMWRkNzgwNTc2MjQ5MTkxMDViNWZjMjkyNDVhNWQ4ZGQ4ODUwYzY0ZS0xLTJAMkAwQDE1NjU0OWUwYzM3ZTRkYzBhMDJjNWVlYmZjZDQ2ZTEx 10457754 835923426431941 5859865465382588981 o

vanaf nu chippen wij ook!

4-4-2015

Tot onze grote blijdschap is het voor ons vanaf nu mogelijk om de opvangkonijntjes te chippen voor herplaatsing. Iets wat we al lange tijd willen, maar wat financieel niet haalbaar was. Inmiddels ligt dat anders en hoewel we de herplaatsingsbijdrage helaas wel iets moeten verhogen (de nieuwe prijzen vind je onderaan dit nieuwsbericht), zijn we er van overtuigd dat dit het meer dan waard is.

 

Waarom? Op dit moment worden konijnen in Nederland bijna nooit gechipt. Omdat ze toch nooit gechipt worden, controleren de meeste instanties ook niet of een gevonden konijn een chip heeft. En omdat de meeste instanties toch niet controleren, zijn weinig eigenaren geneigd om hun konijn te chippen. Een vicieuze cirkel die als gevolg heeft dat bijvoorbeeld verplicht chippen, wat voor honden twee jaar geleden al werd ingevoerd, voor konijnen nog heel, heel ver weg is. Dit terwijl het verplicht chippen en registreren van groot belang is bij het opsporen van malafide broodfokkers en handelaren.. En we weten allemaal hoe groot die problematiek bij konijnen is. Daarnaast worden raskonijnen op dit moment nog voorzien van een tatoeage in hun oor ter identificatie, een achterhaalde, pijnlijke en ontsierende manier die bij honden en katten allang verboden is. Dat moet anders.

Natuurlijk gaat het nog jaren duren voor we ook maar in de buurt komen van verplicht chippen bij konijnen, maar ergens moet de vicieuze cirkel doorbroken worden. Ergens moet het balletje aan het rollen gebracht worden. En als wij, opvangen en liefhebbers, dat niet gaan doen, wie dan wel? Hoog tijd voor een eerste trap tegen die bal.

Nieuwe tarieven

Helaas kunnen we deze kosten niet volledig zelf dragen, daarom is een wijziging van de huidige tarieven noodzakelijk. Omdat we ook het castreren van voedsters ontzettend belangrijk vinden en dit niet willen ontmoedigen, hebben we ervoor gekozen om deze herplaatsingsbijdrage gelijk te houden.

Ingeënte voedster: €25,-
Ingeënte en gecastreerde ram: €50,-
Ingeënte en gecastreerde voedster: €50,-

Gisteren hebben de eerste konijnen een chip gekregen. In principe zullen alle konijnen die vanaf nu binnenkomen een chip krijgen. Op dit moment bevinden we ons nog in een overgangsfase waarbij niet alle herplaatsbare konijnen al een chip hebben. Kijk daarom goed naar welk tarief er per dier aangegeven staat.

Vanaf volgend jaar zal het ook op onze entdag mogelijk zijn om tegen gereduceerd tarief je konijn(en) te laten chippen.

 

gibbs

Dag flappie

26-2-2015

Er zijn talloze momenten, beslissingen die leiden tot dat ene moment: Het moment waarop de dierenambulance weer bij ons op de stoep parkeert. Dat verhaal begint al voor de aanschaf. Ik wil een konijn, maar kan ik daar ook echt voor zorgen? Kan en wil ik hem of haar alles bieden wat hij of zij nodig heeft? Heb ik de tijd, de ruimte, het geld om in alle primaire behoeften van het konijn te voorzien? Blijkbaar was het antwoord op die vraag 'ja', of misschien kunnen we beter concluderen dat de vraag helemaal niet gesteld is.

In elk geval gaat men over tot de aankoop van het konijn. Het moment dat je voor de winkel parkeert, het moment dat je de deur openduwt, het moment dat je op het glas van die kleine bakkies staat te tikken, het moment dat je jouw keuze aanwijst, het moment dat je naar de kassa loopt om af te rekenen.. Op ieder willekeurig moment had je je kunnen bedenken, maar dat heb je niet gedaan. Wellicht omdat er een jengelend kind naast je staat dat plechtig belooft heeft om elke dag, altijd, voor lieve Flappie te zorgen. In elk geval mag Flappie in een doosje mee naar huis, waar een prachtig hok op hem wacht. Naar verhouding nog kleiner dan de gemiddelde gevangeniscel in Nederland, maar hé, zo veel ruimte heeft Flappie ook niet nodig.

De dagen, weken, maanden, wellicht zelfs jaren verstrijken en de plechtige belofte blijkt al gauw niets meer waard te zijn. Flappie is veroordeeld tot solitaire opsluiting en hij moet het er maar mee doen. Hij krijgt toch minstens bijna elke dag verse brokjes en zeker één keer per week een wortel. Ook wordt elke week, of nou ja als dat lukt tenminste, zijn cel - pardon, ik bedoel hok natuurlijk - uitgemest. En dan komt dat moment. Misschien is het omdat Flappie krabbend en bijtend duidelijk probeert te maken hoe ongelukkig hij is, of omdat de tuin gerenoveerd moet worden en een gevangenis daar toch niet zo mooi in staat. Of de vakantie staat voor de deur en de buurvrouw heeft dit jaar geen tijd voor Flappie.

In elk geval komt er een moment waarop je naar buiten stapt en Flappie wederom in een doosje stopt. Je zou je nog kunnen bedenken en Flappie terug kunnen zetten in zijn gevangenis, maar dat doe je niet. Je zou een opvang kunnen bellen of je Flappie daar mag brengen, maar dat doe je niet. Je stapt in de auto en rijdt naar het dichtstbijzijnde bos, park of hertenkampje. Natuurlijk 's avonds, want hoewel je jezelf er van overtuigd hebt dat Flappie daar veel gelukkiger zal zijn, wil je niet dat iemand je ziet. Je had de afslag voorbij kunnen rijden en om kunnen keren, maar dat doe je niet. Je parkeert je auto en pakt doosje + Flappie uit je kofferbak. Je zoekt een mooi plekje uit en dan is het zo ver, Flappie mag zijn vrijheid tegemoet gaan. Nog een laatste blik op Flappie en dan gauw terug naar huis. Jij wel, hij niet. Je zou nog terug kunnen rijden om Flappie weer op te halen, die zit waarschijnlijk nog verstijfd op de plek waar je hem achterliet. Maar dat doe je niet. Terwijl Flappie zit te kleumen in het natte gras kruip jij in je warme bed. De volgende morgen breng je Flappie's lege hok naar de stort, of je zet het op Marktplaats, wellicht levert het nog een paar tientjes op. Al gauw is Flappie een verre herinnering, een vage droom die af en toe opduikt.

Voor Flappie is het geen droom, eerder een regelrechte nachtmerrie. Moederziel alleen op een plek vol gevaar. Met een beetje geluk is het snel voorbij, komt er gauw een marter of een vos langs of loopt Flappie onder een auto. Met een beetje pech sterft Flappie uiteindelijk van uitputting en verhongering, of aan een verwaarloosde infectie. En natuurlijk is er nog die andere uitkomst. Die leidt naar dat moment waarop de dierenambulance op onze stoep stopt. Dat moment waarop alle ellende voor Flappie voorgoed verleden tijd is.

Voor Kruimeltje, Eddy, Evert, Elly, Esmee, Eva en Meneer Baby kwam het deze maand uiteindelijk tot dat moment. We staan er persoonlijk voor in dat zij nooit, nooit, nóóit meer deze ellende door moeten maken. Maar al die andere Flappies, die hun weg niet vinden naar de opvang? Als een snelle dood je enige genade is na een leven in een gevangenis, wat voor leven heb je dan gehad..

 

339185 544251342265819 1298774108 o

Entdag bij konijnenopvang joy

19-2-2015

Op zaterdag 21 maart organiseert Konijnenopvang Joy een entdag! Voor 15 euro per konijn kun je je konijn(en) laten inenten door onze kundige dierenarts en tegelijkertijd een bezoekje brengen aan de opvang en alle super leuke konijntjes! Win/win situatie, toch? Geef je gauw op via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. Let op: Alleen contante betaling mogelijk!

 

entdagv4

 

 

 

prioriteiten

10-2-2015

carloHet schrijven van een nieuwsbericht gaat hier nooit vanzelf helaas, ik heb daar altijd een aanleiding voor nodig blijkbaar. Vorige week diende die aanleiding zich aan, in de vorm van meerdere vervelende contacten via de opvangmail en -telefoon. Dat moest me van het hart. Dus ik opende een nieuw bericht en probeerde onder woorden te brengen hoe ik deze vervelende berichten en telefoontjes ervaren heb, hoe zonde van mijn tijd het is.. En toen viel er een kwartje, want hoe zonde is het om dan NOG meer tijd hier in te steken? Waarom zou ik hier nog woorden aan vuil maken? Eigenlijk is het verzoek heel simpel: Heb een beetje respect voor een ander. Wij doen altijd ons best, proberen altijd vriendelijk en behulpzaam te zijn en zo veel mogelijk mensen tevreden te stellen. Het draait echter wel om de konijnen, zij zijn onze prioriteit.

 

foxEn dat brengt ons gelijk op veel belangrijkere punten, namelijk hoe het met de konijnen gaat! Het gaat zo z'n gangetje in de opvang. In januari mochten er maar liefst dertien konijntjes naar een nieuw baasje vertrekken: Luca, Tom, Siem, Chantal, Gianti, Sannie, Garfield, Fabian, Chica, May, Tijn, Marc en Bas. Natuurlijk kwamen er ook een hoop konijntjes binnen, dat blijkt maar weer eens onvermijdelijk te zijn. Gelukkig begint er wat ruimte te ontstaan en is eens een keer niet elk lege hok onmiddellijk weer gevuld. Dat betekent dat we onze wachtlijst weer open hebben kunnen stellen. Dat zal vast voor korte duur zijn, maar elk konijntje dat we verder kunnen helpen is er weer eentje.

 

Ook leuk om in de gaten te houden: Ons kopje Adoptie, waar Mazzel, Roos, Benji en Bob terug te vinden zijn. Deze vier knappe knienies kunnen helaas niet meer herplaatst worden, maar krijgen natuurlijk alle nodige verzorging in de opvang. Inmiddels zijn we begonnen met het bijhouden van het wel en wee van deze vier konijntjes, deze berichtjes kun je per konijn terug vinden onder Adoptie.

 

billie

Assepoes

8-1-2015

We willen jullie graag voorstellen aan de nieuwste vrijwilliger van Konijnenopvang Joy. Het is ongelooflijk hoe toegewijd deze vrijwilliger is, hij zal zich vanaf nu dag en nacht in gaan zetten voor ons en de konijntjes en het enige wat hij daarvoor terug vraagt is een warm bedje en een bordje eten. Daarnaast willen wij van jullie, bezoekers van Konijnenopvang Joy, ook nog iets vragen, namens onze vrijwilliger. Op dit moment kan hij grote drukte nog niet zo goed aan en daarom zou het fijn zijn als jullie, indien mogelijk, met één of twee personen komen. Normaal vinden we het hartstikke leuk om onze opvang en alle knappe konijntjes aan zoveel mogelijk mensen te laten zien, maar onze nieuwe vrijwilliger is niet zo maar een vrijwilliger. 

IMG 37922


Assepoes is namelijk een hele schuwe kat uit het asiel. Hij heeft niets met mensen en vond het vreselijk in het asiel. Hij mag ons nu gaan helpen met het muisvrij houden van de opvang en mag verder de rest van zijn leven hier in en om de opvang rondlopen, zonder dat iemand iets van hem verlangt. Helaas voor hem zal Assepoes de eerste weken echter wel binnen moeten blijven, zodat hij kan leren dat hij hier thuis hoort. Dat betekent dat hij niet weg kan lopen als het hem te druk wordt. Voor ons houdt dat in dat we een middenweg moeten vinden, we willen natuurlijk wel de normale opvangwerkzaamheden zoals konijntjes plaatsen voort kunnen zetten, maar we moeten Assepoes ook zijn rust gunnen. We hopen dat iedereen hier begrip voor heeft en voor zover mogelijk ook rekening mee wil houden!

En dat was 2014 alweer..

31-12-2014

Ik weet het, ik weet het.. Ik ben de slechtste nieuws-updater/bijhouder van 2014.. Ik schaam mij diep en beloof opnieuw beterschap, hoewel ik bang ben dat we allemaal weten dat ik me er niet aan ga houden. Een nieuwsberichtje kost nu eenmaal altijd meer tijd dan je denkt, want je wil niets belangrijks vergeten en het moet natuurlijk wel een leuk verhaaltje worden. Uiteraard kunnen een paar knappe foto's niet ontbreken en voor een berichtje van vijf zinnen ga je natuurlijk geen nieuwsbericht maken. En daar ga je dus alweer, ben je zo een uur verder terwijl er ook nog vijftien konijnen met een foto en verhaaltje op de website willen. Dus puntje bij paaltje komt het er nooit van.

En dat terwijl er zo veel gebeurt. Mooie dingen, leuke dingen, stomme dingen, vreselijke dingen.. Bijzondere dingen en doodsaaie dingen. Het lijkt hier wel een aflevering van GTST zo af en toe, 'soms geluk en soooms verdrieeet'... ;-) 2014 kent zo veel hoogtepunten, zoals het prachtige resultaat van onze Crowdfunding campagne (2920 euro voor de konijntjes!) en de mooie verbeteringen en uitbreidingen in de opvang, zoals de flat en de overkapping buiten.

IMG 20140823 191050En omdat er zo veel gebeurt is het eigenlijk ook zo zonde om het niet allemaal te delen. Dus ik ga mijn best doen om een mooi jaaroverzichtje te maken. Om maar eens te beginnen met wat cijfertjes. We hebben dit jaar 147 konijnen opgevangen (laten we maar duimen dat er tijdens deze laatste uurtjes niks meer bij komt ;-)) waarvan 87 rammen en 60 voedsters. De gemiddelde leeftijd van deze konijnen is slechts 11,5 maanden, ongelooflijk dat zo veel konijnen zo jong al afgedankt zijn. Nog schokkender vind ik persoonlijk dat ruim 40% in meer of mindere mate niet gezond is bij binnenkomst. Je moet dan denken aan wondjes, oormijt, ontstoken oogjes maar ook aan ernstige verwaarlozing, grote abcessen, tanden die letterlijk de mond uit groeiden. Ook merkwaardig is dat 38 konijnen nog (lang) geen acht weken waren maar wel zonder moeder bij ons binnenkwamen. Alles met alles genomen was het dan ook onvermijdelijk dat we van veertien konijntjes afscheid namen. Zij waren vaak te zeer verzwakt of te ernstig ziek om er bovenop te komen. Lieve Belle, Robin, Coco, Bibbel, Minidemini, Anne, Moos, Jesse, Lars, Jones, Lucas, Suzie, Marriët en Snuitje, het spijt me dat het voor jullie hier ophield. Wat had ik jullie graag laten zien hoe mooi de wereld kan zijn, hoe fijn een konijn kan leven. Het spijt me dat de wreedheid van de mens ook bij jullie z'n tol geëist heeft. Ook van onze lieve Feline moesten we afscheid nemen, het eerste konijntje dat wij zelf ooit uit een opvang haalden. 

Verdriet en vreugde wisselen elkaar hier in een rap tempo af vaak, hoe moeilijk het ook is, je kan niet eeuwig stil blijven staan bij alle trieste dingen. Dat wil ik dan vandaag ook niet doen, want er is ook zo veel om blij van te worden, om trots op te zijn. 115 konijnen mochten dit jaar naar een nieuw baasje vertrekken, 115 konijnen hebben wél die mooie toekomst gekregen. Deze konijnen zijn op de meest uiteenlopende plekken terecht gekomen, twee van hen zelfs helemaal in Hongarije! Maar ongeacht locatie weten we in elk geval zeker dat elk konijn op een prachtig plekje zit, omdat we elke keer weer opnieuw (soms tot grote irritatie van potentiële baasjes) met ons strenge vragenlijstje komen. Nee lieve mensen, dat doe ik ook niet voor mijn lol, maar ik wil zo graag zeker weten dat Konijnenopvang Joy geen doorgeefluik is voor deze konijnen maar dat we daadwerkelijk een verschil maken. Daarom worden alle konijnen (jawel, echt alle konijnen!) ingeënt voor plaatsing, worden alle rammen gecastreerd (met ballen komen ze de deur echt niet uit!) net als zeker de helft van de voedsters. Wanneer medische zorg nodig is wordt deze zonder enige twijfel gegeven, met als gevolg dat er talloze flesjes medicatie doorgaan en minstens zo veel dierenartsbezoekjes gepleegd worden. Het is dan ook absoluut niet overdreven als ik zeg dat we zonder onze lieve, geniale dierenarts Marieke Verwoerd helemaal nergens zouden zijn. 

stijn4Dankzij haar kundigheid lukte het ons om die geweldig knappe Stijn er door te trekken, hoe onmogelijk dat in het begin ook leek. In dit fotoverslag hebben we van dag tot dag bijgehouden hoe het herstel verliep, het is dat we de foto's nog hebben anders zouden we het zelf amper geloven! Stijn mocht na zijn herstel bij Lilian gaan wonen, waar hij een heerlijke tijd had met zijn dame Perzik. Helaas duurde zijn geluk niet zo lang als we allemaal hoopten, in oktober overleed hij plots. Ook het heerlijke leventje van Noddy, die vorig jaar een plekje opeiste bij Janine en Reinder, moest vroegtijdig eindigen. Verschrikkelijk trieste berichten, maar toch is het een troost dat deze konijnen op een fijne plek gestorven zijn, na een gelukkige periode. Dat is meer dan we van vele andere konijnen kunnen zeggen.

Een veel grotere troost zijn alle prachtige verhalen en foto's die we van nieuwe baasjes krijgen. We hebben ons best gedaan alle mooie foto's op een rijtje te zetten in de slideshow onderaan dit bericht, het kan best zijn dat we hier en daar een foto vergeten zijn maar dat betekent niet dat we ze niet gezien hebben. Het lukt vaak niet om alle berichten (tijdig) te beantwoorden, maar dat betekent niet dat we het niet enorm waarderen! Het is echt genieten om de konijntjes zo gelukkig te zien, dat is waar we het voor doen!

IMG 2843 - kopieEr zijn ook dit jaar weer zo veel bijzondere konijnen binnengekomen, zo veel mooie, maar ook zielige verhalen voorbij gekomen, het is onmogelijk om ze allemaal op te noemen - hoewel ze dat eigenlijk wel verdienen - maar ik wil toch bij een kleine selectie stil staan. Zoals bij Kelly en Sabrina, die zó ontzettend bang waren, maar die gelukkig hun vertrouwen in de mens wat herwonnen dankzij Egbert en Gerda en uiteindelijk een geweldige kans kregen van Bert, waar ze nu een prachtig leven leiden. En bij het grote viertal, Celine, Phillip, Claire & Louise, voor wie we met hulp van Opvang Konijnenparadijs een plekje vonden waar ze samen mochten blijven. Een klein wondertje toch op z'n minst! Domino, die arme dame die eind 2013 uitgemergeld binnen kwam en toen nog haar vierde (!!) nest op de wereld moest zetten, terwijl ze amper acht maanden oud was. Zij en haar kleintjes vonden in 2014 allemaal een prachtig plekje. De twee mama's Minke en Myrthe, die samen met hun vijf kleintjes in het bos gedumpt werden. Ook voor hen was het een lange weg, maar inmiddels lacht het leven ze toe. Ook hun kleintjes vonden allemaal een plekje. 

10247457 782618331762451 128232911179325284 nEn natuurlijk kleine Robin, hoe zouden we die ooit kunnen vergeten. Helaas was het hem niet gegund, maar hij heeft bij velen een onuitwisbare indruk achtergelaten. Net als Coco, dappere Coco die zo'n zeer mondje had. Kritische, koppige Coco die zo boos kon worden als je de verkeerde smaak fruithap voor zijn knappe neusje durfde te zetten.. Ook voor hem was het helaas niet weggelegd, hij was zo verzwakt en ziek. Benji's verhaal begon op dezelfde manier, doodziek kwam hij binnen en het herstel verliep moeizaam. Nog steeds is hij niet gezond, maar wel gelukkig, met zijn knappe haarbal Bob. Bob is al net zo'n pechvogel, met zijn verbrijzelde voetje waar nog maar één teen aan zit, die tot overmaat van ramp gebroken is. 

NEA2ODIwNTQ2NjhANzY1MDczODMyOGQ0YmUxOTQ1MWEzMjBiMTRmMmIxMjJlNDQ1NmQ5MC0xLTJAMkAwQGM3NDMxNjllODEzOTg3NDgyMzAwYWRmZWMyZDMxMDJmTja, en wat dacht je van alle slangenvoerkonijntjes. Deze prachtige konijntjes brachten zo veel ellende met zich mee, natuurlijk kan dat ook haast niet anders als je zo veel kleintjes hebt die al zo veel meegemaakt hebben terwijl ze nog bij hun mama's hadden moeten zitten. Het bleek dan ook onvermijdelijk dat we van een aantal konijntjes afscheid moesten nemen en dat de rest een lange weg voor zich had. Inmiddels zijn er al een aantal verhuisd en zijn de andere konijntjes (bijna) klaar voor herplaatsing. 

En toen kwam die lieve kleine Suzie, samen met haar zusje Sydney. Wat waren ze klein! Voor Sydney veranderde dat al gauw, maar Suzie bleef achter. Uiteindelijk bleek ze last te hebben van een zeer hardnekkige vorm van coccidiose, een vorm die wij helaas niet de baas konden worden ondanks tijdig en vaak behandelen. Gelukkig bleef Sydney wel groeien, inmiddels is ze samen met Hugo herplaatst en ik ben er van overtuigd dat zij de rest van haar leven voor twee zal genieten. Inmiddels naderen we het einde van 2014, maar er is nog één konijn dat we niet zo maar over kunnen slaan. Het is ook vrij moeilijk om hem over het hoofd te zien, dit gigantische konijn eist zelf de aandacht wel op. Gianti de GVR, die ondanks zijn flinke maat door de kleinste gaatjes kan ontsnappen. Altijd op zoek naar aandacht, het liefst lag hij tegen de ren van een ander konijn aan. Dat hoeft nu niet meer, want hij mocht gaan samenwonen met Sannie en Elizabeth. Da's natuurlijk niet hetzelfde als een écht vriendinnetje bij een écht baasje met een échte ren, maar vooralsnog is Gianti wel tevreden.

10457754 835923426431941 5859865465382588981 o

En dat zijn wij ook, over dit jaar vol ups en downs, vol geweldige konijnen en lieve mensen. Ik hou er niet van om namen te noemen, want ik weet dat iedereen het voor de konijnen doet en niet om openbaar op internet bedankt te worden, en ik hoop ook dat iedereen allang weet dat ik ze enorm dankbaar ben. En met het noemen van namen zul je altijd weer zien dat je iemand vergeet, of dat men mijn (willekeurige!) volgorde niet kan waarderen. Maar omdat 2014 zonder deze mensen een heel ander jaar was geweest en we mede dankzij hen al deze konijnen hebben kunnen helpen, ga ik het toch doen. Lieve Lilian, Janine, Marieke, Dineke, Rianne, Egbert, Gerda, Aniek, Audrey, Reinder en natuurlijk mijn lieve papa en mama: Uit de grond van mijn hart heel erg bedankt! 

 En dat geldt natuurlijk ook voor iedereen die ons op een andere manier geholpen, gesteund en gevolgd heeft! Namens alle konijnen wil ik iedereen dan ook een heel gelukkig 2015 wensen!

 

 

Jonge helden top 10

15-9-2014

Konijnenopvang Joy doet mee aan de Jonge Helden top 10, een wedstrijd voor jongeren die zich inzetten voor natuur, milieu en dierenwelzijn. De top 10 hebben we al gehaald, nu nog naar die eerste plek… We kunnen namelijk 1000 euro winnen! Daar kunnen we natuurlijk ontzettend veel konijnen mee helpen. Om die eerste plek te behalen moeten we zo veel mogelijk geld inzamelen. Geld waar we nog meer konijnen mee kunnen helpen. Konijnenopvang Joy heeft zich als doel gesteld om 2500 euro op te halen: Met 2500 euro kunnen we 50 konijnen aan een betere toekomst helpen. Een druppel op de gloeiende plaat, waarmee we helaas niet de wereld kunnen veranderen, maar wél de wereld van deze 50 konijnen. En dat is toch helemaal de moeite waard?! 2500 euro is veel geld, maar als iedereen een beetje geeft, hebben we uiteindelijk een heleboel. Help jij ons mee? Doneer via https://www.crowdaboutnow.nl/KonijnenopvangJoy en deel alsjeblieft dit bericht!

Bedankt voor je steun! 

Hoe een klein konijntje een grote indruk achterliet

6-05-2014

 We lopen weer hopeloos achter met het nieuws, er gebeurt te veel, er is te weinig tijd, blabla.. We verwijzen iedereen graag door naar de Facebookpagina die bijna dagelijks geupdate wordt en we beloven beterschap, echt waar! ;-)

In dit berichtje wil ik heel graag even stil staan bij een klein, maar voor mij persoonlijk groot, onderdeel van alles wat er sinds het laatste logje gebeurt is. Er zijn vele konijntjes geplaatst maar natuurlijk ook vele konijntjes binnengekomen. En bij al die konijntjes zat Robin. Op 24 april kreeg de dierenambulance een melding, een klein konijntje was gegrepen door een vogel en hij was er niet best aan toe. Via de dierenambulance kwam het kleine konijntje bij ons terecht en inderdaad, hij had een grote wond onder zijn oksel, zijn kaak was gekneusd en hij was behoorlijk uitgedroogd. Bovendien was hij pas drie weken oud. 

robinEen uiterst kwetsbare leeftijd waarop een konijntje bij zijn moeder moet zijn, niet ergens buiten waar hij door een vogel gegrepen kon worden en niet bij een vreemde in een opvang, ver van huis. Toch was hij hier en hij had maar gelijk besloten er het beste van te maken, ziek zijn daar doen stoere konijntjes niet aan. En Robin was absoluut een stoer konijntje! Eten ging moeizaam, maar hij bleef het proberen. Alleen zijn was het állerstomste wat er bestond en dus ging hij in staking als hij niet mee mocht. Probeer maar eens langer dan drie tellen voet bij stuk te houden bij zo'n boos bolletje konijn... En dus ging Robin mee. Mee naar school, mee naar de supermarkt, mee in de trein, mee naar de bouwmarkt, mee op visite, mee naar het paard. Blijer kon je het kereltje niet maken.

robin6Ondertussen waren Robins problemen natuurlijk niet spontaan verdwenen, hij kon wel doen alsof ze er niet waren maar dat werkt helaas niet. Robin werd dag en nacht verzorgd, kreeg medicatie en dwangvoeding. Helaas verbeterde zijn fysieke situatie niet en hoewel je nog steeds weinig aan hem merkte, waren zijn problemen wel behoorlijk ernstig. Op 29 april leek het kwartje bij Robin ook te vallen, helaas voelde hij zich 's avonds steeds beroerder. Met extra medicatie leek het wonder boven wonder op te knappen, maar 's nachts ging het weer mis. 's Ochtends vroeg stond eigenlijk als een paal boven water dat Robin het niet zou halen, maar daar was het kleine ventje niet zonder meer mee akkoord. Helaas was zijn lichaampje niet zo sterk als zijn wilskracht en hebben we toch afscheid moeten nemen.

Het is ongelooflijk hoe zo'n klein diertje zo'n groot gat achter kan laten. Hoe zo'n klein hoopje konijn je zo duidelijk kan maken waarom je doet wat je doet, en waarom je soms zou willen dat je er nooit aan begonnen was. Maar ook waarom je er nooit meer mee kan en wil stoppen. Lieve Robin, ik ben blij dat ik in die ene week van jouw korte leventje jouw 'mama' heb mogen zijn. Rust zacht.

robin2 robin5 robin3

Voorjaar = nieuwe start dumpseizoen?

15-03-2014

Goede voornemens.. het blijft er meestal weer bij. Een schandelijk laat logje dus, maar hoe langer je wacht, hoe meer er te vertellen is. Want in de opvang staat het intussen zeer zeker niet stil.

Om te beginnen het beste nieuws van het jaar. Onze Kelly en Sabrina: eindelijk, na een half jaar in de opvang, was het zo ver! Ze mochten vanuit hun pleegbaasjes rechtstreeks door naar een heel fijn plekje. Het duurt even, maar dan heb je ook wat. Deze twee dames hadden het niet beter kunnen treffen. Egbert en Gerda, bedankt voor de goede zorgen voor de twee dametjes! 

Niet alleen Kelly en Sabrina vonden een baasje, ook Coen, Pietertje, Pim, Puk, Giel, Lara en Bikkel werden herplaatst. Helaas staan de herplaatsingen op dit moment behoorlijk stil en dat is ontzettend jammer. Zolang er geen herplaatsingen zijn, kunnen we ook geen nieuwe konijnen aannemen. En dat terwijl de wachtlijst groeit en groeit..

Er zijn de afgelopen weken wel een aantal konijnen binnen gekomen, namelijk Puk, Lisa, Alka, Abel, Bikkel, Phillip, Celine, Claire, Louise, Manouk, Judith en Merel. Dit weekend komt er nog een vondeling binnen en ook volgende week verwachten we twee gevonden konijnen. Blijkbaar zet het mooie weer aan tot dumpen? 

 

‘Konijntjes met een vlekje’

1-2-2014

In konijnenopvangen in Nederland zitten veel konijnen te wachten op een nieuw baasje. Veel mooie, lieve, tamme, knuffelbare enz. konijnen. Maar er zitten ook dieren ‘met een vlekje’. Konijnen die om uiteenlopende redenen (uiterlijk, leeftijd, gedrag) niet zo snel gekozen worden. Kelly en Sabrina zijn zulke ‘konijntjes met een vlekje’.

100 1730Kelly en Sabrina zijn twee prachtige, klein blijvende konijnenzusjes van 9 maanden oud. Ze zijn altijd samen geweest en lijken als twee druppels water op elkaar. Ze zijn netjes kattenbakzindelijk en maken niets kapot. Het zijn gemakkelijke, probleemloze eters en ze zijn nieuwsgierig en leergierig. Waarom zitten deze dametjes dan toch al een half jaar in de opvang?

Ze hebben helaas een probleem; in hun jeugd hebben ze niet geleerd om mensen te vertrouwen en zijn daarom niet aaibaar. Hun vertrouwen moet je verdienen. Bij onbekende geluiden of -mensen trekken ze zich snel terug in hun houten huisje (die ze overigens mee mogen nemen naar hun nieuwe baasje). Als je hun vertrouwen eenmaal hebt gewonnen, komen ze voorzichtig naar je toe en eten ze uit je hand. Langzaamaan leren ze dat mensen niet eng, maar juist leuk zijn! Een hele uitdaging, waar al mooie succesjes in geboekt zijn.

100 1713Sabrina is de dapperste van de twee, zij vindt het leuk om een intelligentiespelletje te doen. Beide dames spelen graag in kattentunnels, lege dozen en met balletjes. Knuffelkonijnen zullen het niet worden, maar ze zijn zo puur, zo natuurlijk, zo echt konijn!  We hopen dat deze dametjes nu echt gauw naar een lief baasje mogen, die ofwel verder gaat met het socialisatieproces ofwel accepteert dat deze knappe dames zijn zoals ze zijn. 

Geschreven door Gerda, pleegbaasje van Sabrina en Kelly.

100 1724

Mooie start van het nieuwe jaar

26-1-2014

Een weblog bijhouden: Het blijft een grote uitdaging.. Zo was het de bedoeling om 2013 af te sluiten met een mooi verslagje over alle gebeurtenissen in de opvang in 2013. Tja, dat is er niet van gekomen, maar we willen toch een paar mooie hoogtepunten noemen. Zo hebben we in 2013 108 konijnen opgevangen en daar zijn we ontzettend trots op! 108, niks natuurlijk als je je bedenkt dat er bijna een miljoen konijnen als huisdier gehouden worden in Nederland. We weten helaas allemaal dat de meeste van die konijnen een vreselijk leven leiden. Wij weten ook dat er weer 108 konijnen zijn voor wie dat in elk geval niet meer geldt en dat is al heel wat waard. We willen ook graag van deze gelegenheid gebruik maken om iedereen die op welke manier dan ook een bijdrage geleverd heeft heel hartelijk te bedanken. Of je nu een konijn adopteert, een bijdrage overmaakt, een handje komt helpen, een reactie achterlaat op onze Facebookpagina.. We waarderen het allemaal enorm want zonder die bijdrages is het opvangen simpelweg niet mogelijk! Tot slot nog een extra bedankje voor onze pleeggezinnen, die er alles voor doen om de moeilijk plaatsbare en/of zieke beestjes een tijdelijke fijne plek te geven.

suus33Dat was 2013, tijd voor 2014.. Een jaar dat vooralsnog goed begonnen is met tien herplaatsingen: Flip, Olivier, Suus, Sem & Charlotte, Chibi & Lizzie, Thijs, Loekie en Saar mochten naar prachtige plekjes met hele lieve baasjes vertrekken. Rechts een mooie foto van Suus en haar nieuwe lover. Klein kereltje hè... ;-)

Ook goed nieuws over Domino en haar zeven baby's. Begin januari hebben we besloten om de kleintjes bij haar weg te halen. Zij waren toen slechts één maand oud, normaal gezien een ongebruikelijke leeftijd om kleine konijntjes bij hun moeder weg te halen. Wij streven er altijd naar om kleintjes tot minimaal acht en liever nog tien weken bij hun moeder te laten. Maar Domino was uitgeput, het kon zo niet veel langer meer. Vanaf vier weken kunnen babykonijntjes zich zelfstandig redden, de keuze was dus snel gemaakt. Het mocht immers niet zo zijn dat deze dappere, sterke moeder ten koste van zichzelf deze kleintjes groot zou brengen. Do verdient een heerlijk leven met een gecastreerde vent aan haar zijde en gelukkig komt dat leven nu steeds dichterbij. Langzaam maar zeker komt ze aan en verbetert haar conditie. De kleintjes hebben er verder geen seconde onder geleden, zij groeien ontzettend goed en zijn vrolijk en druk. Ze terroriseren gezellig met z'n zevenen de woonkamer van Janine en Reinder. Hun favoriete hobby's: Achter de pleegbaas aan lopen en panters pesten. Maar ze kunnen ook héél schattig doen hoor! Van links naar rechts: Sébastien, Kuifje, Boes, Sony, Jasmine, Rocky I en Dory. 

babysdomino

 

belleWe hebben dit jaar nog niet veel binnenkomers gehad, de plek was er nog niet echt voor. Erg lastig, want de wachtlijst blijft wel groeien. Tot nu toe hadden we alleen plek voor Job en Belle, twee konijntjes die eigenlijk met spoed een plekje zochten, beide om hun eigen trieste verhaal. Job werd min of meer gedumpt en kwam gelukkig bij ons terecht. Belle zou ingeslapen worden vanwege een oogontsteking, daar stak de dierenarts een stokje voor en nu zit ze bij ons in de opvang. Ze heeft nog een behoorlijke herstelperiode te gaan, maar daarna kan ze hopelijk nog een poosje genieten van een écht konijnenleven. Tot die tijd mag ze herstellen bij Bunny's Holiday, waar Audrey en Frances haar alle nodige verzorging en aandacht geven. 

Sinterklaas?!

12-12-2013

Een goed begin is het halve werk... En daarom beginnen we in dit logje gewoon met de plaatsingen! Sneeuwwitje, Calypso, Will Turner, Lord Cutler Beckett, Balou en Jessie mochten verhuizen naar een nieuw plekje de afgelopen twee weken. Er zijn nog een aantal konijntjes gereserveerd en komen bovendien nog wat mensen langs om een konijntje uit te zoeken. 

mpkonijn3Helaas is het aantal afstandsverzoeken nog altijd groter dan het aantal herplaatsingen, met als gevolg dat we een flinke - en nog altijd groeiende -  wachtlijst hebben. Diverse konijntjes kwamen binnen, allereerst Domino, Flip, Lara en Lotte. Zij stonden met z'n viertjes op Marktplaats. Ze werden allemaal samen (mama, papa en kleintjes van vier en halve week) in één klein kooitje gehouden. Domino is slechts acht maanden oud en had op dat moment al drie nesten gehad. Nest nummer vier bleef helaas niet uit, inmiddels is ze bevallen van acht kleintjes waarvan eentje het niet overleeft heeft. De rest doet het goed. Ontzettend schattig natuurlijk, een nestje, maar vooral ook ontzettend sneu. Moeder Do heeft het heel zwaar en tja, er zijn toch al meer dan genoeg konijntjes? Schattig is maar even, een konijn een heel leven.. Do is voorlopig nog niet plaatsbaar, ze moet nog een poosje voor haar kleintjes zorgen en heeft nog een zeer lange weg te gaan voordat ze in goede conditie zal zijn. Flip heeft meer geluk, volgende week wordt hij gecastreerd en hopelijk heeft hij dan gauw een mooi plekje gevonden. Lara en Lotte zitten voorlopig bij Audrey en Frances van Bunny's Holiday in pleeggezin en moeten nog een beetje groeien voor ze mogen verhuizen. 

Daarnaast werd er nog afstand gedaan van Pietertje en Maria, helaas in beide gevallen waren de baasjes allergisch voor hun konijn. Ook Pietertje wordt volgende week gecastreerd. Verder mogen ook Suus en Saar, die nog bij Janine en Reinder logeren, volgende week onder het mes. Eindelijk zijn ze oud genoeg voor deze ingreep en is het bijna tijd om te verhuizen. Beide dametjes zijn ontzettend lief en sociaal, hopelijk vinden ze gauw elk een goed plekje. 

postersintdef1-001Deze week kreeg de opvang ook goed nieuws, twee keer zelfs! In de maand van de Vergeten Konijnen die in november gehouden werd, werd door Stichting Konijnenbelangen €2500,- opgehaald. Hiervan gaat €250,- naar onze opvang. Ontzettend welkom natuurlijk, zeker met alle extra kosten die bij konijntjes als Do komen kijken. Dankjewel Stichting Konijnenbelangen en iedereen die heeft gedoneerd en/of meegeholpen met de maand van de Vergeten Konijnen!

Ook van Stichting Bunnybin ontvingen we een mooi berichtje, voor de derde keer dit jaar mogen wij een mooie donatie van hen ontvangen, als steuntje in de rug bij de vele dierenartskosten. Hier zijn we natuurlijk ook super blij mee. We waarderen de inzet van de dames van Bunnybin enorm! Ook mee helpen? Plaats dan een bestelling in de webwinkel van Bunnybin. De opbrengst gaat volledig naar de konijnen en konijnenopvangen! Volgens mij de leukste manier om een bijdrage te leveren, leuke spulletjes kopen en opvangen steunen, win-win situatie toch? ;-)

Tja, en wij maar denken dat Sinterklaas het land al verlaten had, maar niets lijkt minder waar met al die mooie donaties. Onze dank en waardering voor beide organisaties is groot en we hopen dat beide hun mooie werk nog lange tijd kunnen doorzetten. 

IMG 0825

Nieuwe website

1-9-2013

Het heeft eeeeeeeeeven geduurd..... Het ging niet helemaal vlekkeloos (lees: helemaal niet vlekkeloos).... Ik heb gelukkig maar één keer de complete website verwijderd en heb maar drie keer opnieuw moeten beginnen... ;-) Maar zoals men zegt: Driemaal is scheepsrecht! En hier is ie dan officieel....... De nieuwe website van Konijnenopvang Joy!

Sinds in 2012 de focus verlegd was van pension naar opvang voldeed de oude website eigenlijk al niet meer, gelukkig is de nieuwe hier dan eindelijk. 

Prijswijziging

15-11-2013

Helaas zijn wij genoodzaakt om de bijdrage voor een gecastreerde voedster te verhogen naar €50,-. De huidige bijdrage is opgesteld toen wij slechts een klein deel van de voedsters castreerden. Deze bijdrage was niet geheel kostendekkend, maar gezien het kleine aantal maakte dat niet zo veel uit. Inmiddels worden bijna alle voedsters gecastreerd en wordt het toch lastiger het huidige tarief te hanteren. Wij hopen op uw begrip.

De laatste weken van november..

25-11-2013

Het bijhouden van een weblog op een website blijkt altijd weer een uitdaging te zijn. Vol goede moed beginnen we, maar na een paar weken schiet het er een beetje bij in, en voor je het weet... Zonde, want er is zo veel leuk - en minder leuk maar wel belangrijk - nieuws om te delen! Dus hierbij een dappere poging. Natuurlijk kan het laatste nieuws ook altijd via de Facebookpagina gevolgd worden, deze wordt trouw bijgehouden en regelmatig geupdate. Omdat niet iedereen op Facebook zit en er soms zo veel nieuws is dat we haast bang worden dat Facebook het voor spam gaat aanzien, hier nog wat extraatjes...

14-bobbie3Veel te vertellen, goed nieuws, slecht nieuws.. Beginnen met het slechte nieuws? Helaas moesten we lieve Bobbie, die we van Knaagdierencentrum Aa&Hunze over namen, in laten slapen. Hij had meerdere rotte kiezen en een lelijk abces in zijn bekkie. Ook Balou had pech met z'n gebitje, hij had al niet zulke mooie tanden, maar inmiddels was een klemgebit ontstaan. Zijn tanden zijn verwijderd. Daarna begon hij gelijk goed te eten en leek alle leed weer vergeten, maar vervolgens begon het te ontsteken. Dankzij een antibioticakuur lijkt het op te knappen gelukkig, hopelijk is Balou snel klaar om naar een lief baasje te verhuizen.

Nog meer pech voor Chibi en Lizzie, Lizzie die in februari werd herplaatst moest helaas noodgedwongen weer afgestaan worden. Met pijn in het hart liet hun baasje ze achter bij pleeggezin Bunny's Holiday, waar ze nu goed verzorgd worden door Audrey en Frances. Ook het baasje van Meneer Truus moest afstand doen. Meneer Truus zoekt nu vanuit de opvang een nieuw plekje.

00 20131Niet alleen slecht nieuws! Het goede nieuws is dat onze opvanghoek helemaal verbouwd is door mijn vader. Het is nu een stuk netter en de ruimte wordt beter benut. Wij blij, konijntjes blij! Natuurlijk waren er ook een paar konijntjes die nog een beetje blijer waren, zij mochten namelijk vertrekken naar een nieuw baasje. Trixie verhuisde helemaal naar Amsterdam waar ze het huis onveilig gaat maken en Nina werd op slag verliefd op een prachtige weduwnaar. 

Er staan nog meer plaatsingen op de planning, gelukkig maar want de wachtlijst groeit en groeit en groeit. 

 

Joomla templates by a4joomla