Hoe een klein konijntje een grote indruk achterliet

6-05-2014

 We lopen weer hopeloos achter met het nieuws, er gebeurt te veel, er is te weinig tijd, blabla.. We verwijzen iedereen graag door naar de Facebookpagina die bijna dagelijks geupdate wordt en we beloven beterschap, echt waar! ;-)

In dit berichtje wil ik heel graag even stil staan bij een klein, maar voor mij persoonlijk groot, onderdeel van alles wat er sinds het laatste logje gebeurt is. Er zijn vele konijntjes geplaatst maar natuurlijk ook vele konijntjes binnengekomen. En bij al die konijntjes zat Robin. Op 24 april kreeg de dierenambulance een melding, een klein konijntje was gegrepen door een vogel en hij was er niet best aan toe. Via de dierenambulance kwam het kleine konijntje bij ons terecht en inderdaad, hij had een grote wond onder zijn oksel, zijn kaak was gekneusd en hij was behoorlijk uitgedroogd. Bovendien was hij pas drie weken oud. 

robinEen uiterst kwetsbare leeftijd waarop een konijntje bij zijn moeder moet zijn, niet ergens buiten waar hij door een vogel gegrepen kon worden en niet bij een vreemde in een opvang, ver van huis. Toch was hij hier en hij had maar gelijk besloten er het beste van te maken, ziek zijn daar doen stoere konijntjes niet aan. En Robin was absoluut een stoer konijntje! Eten ging moeizaam, maar hij bleef het proberen. Alleen zijn was het állerstomste wat er bestond en dus ging hij in staking als hij niet mee mocht. Probeer maar eens langer dan drie tellen voet bij stuk te houden bij zo'n boos bolletje konijn... En dus ging Robin mee. Mee naar school, mee naar de supermarkt, mee in de trein, mee naar de bouwmarkt, mee op visite, mee naar het paard. Blijer kon je het kereltje niet maken.

robin6Ondertussen waren Robins problemen natuurlijk niet spontaan verdwenen, hij kon wel doen alsof ze er niet waren maar dat werkt helaas niet. Robin werd dag en nacht verzorgd, kreeg medicatie en dwangvoeding. Helaas verbeterde zijn fysieke situatie niet en hoewel je nog steeds weinig aan hem merkte, waren zijn problemen wel behoorlijk ernstig. Op 29 april leek het kwartje bij Robin ook te vallen, helaas voelde hij zich 's avonds steeds beroerder. Met extra medicatie leek het wonder boven wonder op te knappen, maar 's nachts ging het weer mis. 's Ochtends vroeg stond eigenlijk als een paal boven water dat Robin het niet zou halen, maar daar was het kleine ventje niet zonder meer mee akkoord. Helaas was zijn lichaampje niet zo sterk als zijn wilskracht en hebben we toch afscheid moeten nemen.

Het is ongelooflijk hoe zo'n klein diertje zo'n groot gat achter kan laten. Hoe zo'n klein hoopje konijn je zo duidelijk kan maken waarom je doet wat je doet, en waarom je soms zou willen dat je er nooit aan begonnen was. Maar ook waarom je er nooit meer mee kan en wil stoppen. Lieve Robin, ik ben blij dat ik in die ene week van jouw korte leventje jouw 'mama' heb mogen zijn. Rust zacht.

robin2 robin5 robin3

You have no rights to post comments

Joomla templates by a4joomla