En dat was 2014 alweer..

31-12-2014

Ik weet het, ik weet het.. Ik ben de slechtste nieuws-updater/bijhouder van 2014.. Ik schaam mij diep en beloof opnieuw beterschap, hoewel ik bang ben dat we allemaal weten dat ik me er niet aan ga houden. Een nieuwsberichtje kost nu eenmaal altijd meer tijd dan je denkt, want je wil niets belangrijks vergeten en het moet natuurlijk wel een leuk verhaaltje worden. Uiteraard kunnen een paar knappe foto's niet ontbreken en voor een berichtje van vijf zinnen ga je natuurlijk geen nieuwsbericht maken. En daar ga je dus alweer, ben je zo een uur verder terwijl er ook nog vijftien konijnen met een foto en verhaaltje op de website willen. Dus puntje bij paaltje komt het er nooit van.

En dat terwijl er zo veel gebeurt. Mooie dingen, leuke dingen, stomme dingen, vreselijke dingen.. Bijzondere dingen en doodsaaie dingen. Het lijkt hier wel een aflevering van GTST zo af en toe, 'soms geluk en soooms verdrieeet'... ;-) 2014 kent zo veel hoogtepunten, zoals het prachtige resultaat van onze Crowdfunding campagne (2920 euro voor de konijntjes!) en de mooie verbeteringen en uitbreidingen in de opvang, zoals de flat en de overkapping buiten.

IMG 20140823 191050En omdat er zo veel gebeurt is het eigenlijk ook zo zonde om het niet allemaal te delen. Dus ik ga mijn best doen om een mooi jaaroverzichtje te maken. Om maar eens te beginnen met wat cijfertjes. We hebben dit jaar 147 konijnen opgevangen (laten we maar duimen dat er tijdens deze laatste uurtjes niks meer bij komt ;-)) waarvan 87 rammen en 60 voedsters. De gemiddelde leeftijd van deze konijnen is slechts 11,5 maanden, ongelooflijk dat zo veel konijnen zo jong al afgedankt zijn. Nog schokkender vind ik persoonlijk dat ruim 40% in meer of mindere mate niet gezond is bij binnenkomst. Je moet dan denken aan wondjes, oormijt, ontstoken oogjes maar ook aan ernstige verwaarlozing, grote abcessen, tanden die letterlijk de mond uit groeiden. Ook merkwaardig is dat 38 konijnen nog (lang) geen acht weken waren maar wel zonder moeder bij ons binnenkwamen. Alles met alles genomen was het dan ook onvermijdelijk dat we van veertien konijntjes afscheid namen. Zij waren vaak te zeer verzwakt of te ernstig ziek om er bovenop te komen. Lieve Belle, Robin, Coco, Bibbel, Minidemini, Anne, Moos, Jesse, Lars, Jones, Lucas, Suzie, Marriët en Snuitje, het spijt me dat het voor jullie hier ophield. Wat had ik jullie graag laten zien hoe mooi de wereld kan zijn, hoe fijn een konijn kan leven. Het spijt me dat de wreedheid van de mens ook bij jullie z'n tol geëist heeft. Ook van onze lieve Feline moesten we afscheid nemen, het eerste konijntje dat wij zelf ooit uit een opvang haalden. 

Verdriet en vreugde wisselen elkaar hier in een rap tempo af vaak, hoe moeilijk het ook is, je kan niet eeuwig stil blijven staan bij alle trieste dingen. Dat wil ik dan vandaag ook niet doen, want er is ook zo veel om blij van te worden, om trots op te zijn. 115 konijnen mochten dit jaar naar een nieuw baasje vertrekken, 115 konijnen hebben wél die mooie toekomst gekregen. Deze konijnen zijn op de meest uiteenlopende plekken terecht gekomen, twee van hen zelfs helemaal in Hongarije! Maar ongeacht locatie weten we in elk geval zeker dat elk konijn op een prachtig plekje zit, omdat we elke keer weer opnieuw (soms tot grote irritatie van potentiële baasjes) met ons strenge vragenlijstje komen. Nee lieve mensen, dat doe ik ook niet voor mijn lol, maar ik wil zo graag zeker weten dat Konijnenopvang Joy geen doorgeefluik is voor deze konijnen maar dat we daadwerkelijk een verschil maken. Daarom worden alle konijnen (jawel, echt alle konijnen!) ingeënt voor plaatsing, worden alle rammen gecastreerd (met ballen komen ze de deur echt niet uit!) net als zeker de helft van de voedsters. Wanneer medische zorg nodig is wordt deze zonder enige twijfel gegeven, met als gevolg dat er talloze flesjes medicatie doorgaan en minstens zo veel dierenartsbezoekjes gepleegd worden. Het is dan ook absoluut niet overdreven als ik zeg dat we zonder onze lieve, geniale dierenarts Marieke Verwoerd helemaal nergens zouden zijn. 

stijn4Dankzij haar kundigheid lukte het ons om die geweldig knappe Stijn er door te trekken, hoe onmogelijk dat in het begin ook leek. In dit fotoverslag hebben we van dag tot dag bijgehouden hoe het herstel verliep, het is dat we de foto's nog hebben anders zouden we het zelf amper geloven! Stijn mocht na zijn herstel bij Lilian gaan wonen, waar hij een heerlijke tijd had met zijn dame Perzik. Helaas duurde zijn geluk niet zo lang als we allemaal hoopten, in oktober overleed hij plots. Ook het heerlijke leventje van Noddy, die vorig jaar een plekje opeiste bij Janine en Reinder, moest vroegtijdig eindigen. Verschrikkelijk trieste berichten, maar toch is het een troost dat deze konijnen op een fijne plek gestorven zijn, na een gelukkige periode. Dat is meer dan we van vele andere konijnen kunnen zeggen.

Een veel grotere troost zijn alle prachtige verhalen en foto's die we van nieuwe baasjes krijgen. We hebben ons best gedaan alle mooie foto's op een rijtje te zetten in de slideshow onderaan dit bericht, het kan best zijn dat we hier en daar een foto vergeten zijn maar dat betekent niet dat we ze niet gezien hebben. Het lukt vaak niet om alle berichten (tijdig) te beantwoorden, maar dat betekent niet dat we het niet enorm waarderen! Het is echt genieten om de konijntjes zo gelukkig te zien, dat is waar we het voor doen!

IMG 2843 - kopieEr zijn ook dit jaar weer zo veel bijzondere konijnen binnengekomen, zo veel mooie, maar ook zielige verhalen voorbij gekomen, het is onmogelijk om ze allemaal op te noemen - hoewel ze dat eigenlijk wel verdienen - maar ik wil toch bij een kleine selectie stil staan. Zoals bij Kelly en Sabrina, die zó ontzettend bang waren, maar die gelukkig hun vertrouwen in de mens wat herwonnen dankzij Egbert en Gerda en uiteindelijk een geweldige kans kregen van Bert, waar ze nu een prachtig leven leiden. En bij het grote viertal, Celine, Phillip, Claire & Louise, voor wie we met hulp van Opvang Konijnenparadijs een plekje vonden waar ze samen mochten blijven. Een klein wondertje toch op z'n minst! Domino, die arme dame die eind 2013 uitgemergeld binnen kwam en toen nog haar vierde (!!) nest op de wereld moest zetten, terwijl ze amper acht maanden oud was. Zij en haar kleintjes vonden in 2014 allemaal een prachtig plekje. De twee mama's Minke en Myrthe, die samen met hun vijf kleintjes in het bos gedumpt werden. Ook voor hen was het een lange weg, maar inmiddels lacht het leven ze toe. Ook hun kleintjes vonden allemaal een plekje. 

10247457 782618331762451 128232911179325284 nEn natuurlijk kleine Robin, hoe zouden we die ooit kunnen vergeten. Helaas was het hem niet gegund, maar hij heeft bij velen een onuitwisbare indruk achtergelaten. Net als Coco, dappere Coco die zo'n zeer mondje had. Kritische, koppige Coco die zo boos kon worden als je de verkeerde smaak fruithap voor zijn knappe neusje durfde te zetten.. Ook voor hem was het helaas niet weggelegd, hij was zo verzwakt en ziek. Benji's verhaal begon op dezelfde manier, doodziek kwam hij binnen en het herstel verliep moeizaam. Nog steeds is hij niet gezond, maar wel gelukkig, met zijn knappe haarbal Bob. Bob is al net zo'n pechvogel, met zijn verbrijzelde voetje waar nog maar één teen aan zit, die tot overmaat van ramp gebroken is. 

NEA2ODIwNTQ2NjhANzY1MDczODMyOGQ0YmUxOTQ1MWEzMjBiMTRmMmIxMjJlNDQ1NmQ5MC0xLTJAMkAwQGM3NDMxNjllODEzOTg3NDgyMzAwYWRmZWMyZDMxMDJmTja, en wat dacht je van alle slangenvoerkonijntjes. Deze prachtige konijntjes brachten zo veel ellende met zich mee, natuurlijk kan dat ook haast niet anders als je zo veel kleintjes hebt die al zo veel meegemaakt hebben terwijl ze nog bij hun mama's hadden moeten zitten. Het bleek dan ook onvermijdelijk dat we van een aantal konijntjes afscheid moesten nemen en dat de rest een lange weg voor zich had. Inmiddels zijn er al een aantal verhuisd en zijn de andere konijntjes (bijna) klaar voor herplaatsing. 

En toen kwam die lieve kleine Suzie, samen met haar zusje Sydney. Wat waren ze klein! Voor Sydney veranderde dat al gauw, maar Suzie bleef achter. Uiteindelijk bleek ze last te hebben van een zeer hardnekkige vorm van coccidiose, een vorm die wij helaas niet de baas konden worden ondanks tijdig en vaak behandelen. Gelukkig bleef Sydney wel groeien, inmiddels is ze samen met Hugo herplaatst en ik ben er van overtuigd dat zij de rest van haar leven voor twee zal genieten. Inmiddels naderen we het einde van 2014, maar er is nog één konijn dat we niet zo maar over kunnen slaan. Het is ook vrij moeilijk om hem over het hoofd te zien, dit gigantische konijn eist zelf de aandacht wel op. Gianti de GVR, die ondanks zijn flinke maat door de kleinste gaatjes kan ontsnappen. Altijd op zoek naar aandacht, het liefst lag hij tegen de ren van een ander konijn aan. Dat hoeft nu niet meer, want hij mocht gaan samenwonen met Sannie en Elizabeth. Da's natuurlijk niet hetzelfde als een écht vriendinnetje bij een écht baasje met een échte ren, maar vooralsnog is Gianti wel tevreden.

10457754 835923426431941 5859865465382588981 o

En dat zijn wij ook, over dit jaar vol ups en downs, vol geweldige konijnen en lieve mensen. Ik hou er niet van om namen te noemen, want ik weet dat iedereen het voor de konijnen doet en niet om openbaar op internet bedankt te worden, en ik hoop ook dat iedereen allang weet dat ik ze enorm dankbaar ben. En met het noemen van namen zul je altijd weer zien dat je iemand vergeet, of dat men mijn (willekeurige!) volgorde niet kan waarderen. Maar omdat 2014 zonder deze mensen een heel ander jaar was geweest en we mede dankzij hen al deze konijnen hebben kunnen helpen, ga ik het toch doen. Lieve Lilian, Janine, Marieke, Dineke, Rianne, Egbert, Gerda, Aniek, Audrey, Reinder en natuurlijk mijn lieve papa en mama: Uit de grond van mijn hart heel erg bedankt! 

 En dat geldt natuurlijk ook voor iedereen die ons op een andere manier geholpen, gesteund en gevolgd heeft! Namens alle konijnen wil ik iedereen dan ook een heel gelukkig 2015 wensen!

 

 

You have no rights to post comments

Joomla templates by a4joomla